Auteursrecht & naburige rechten

Google

2007-09-20T13:32:00.000+02:00

In het Journal des tribunaux van deze week (nr. 6278 - 29/2007) is een uiterst lezenswaardig artikel verschenen van A. Strowel over de auteursrechtelijke aspecten van de activiteiten van Google. Het abstract van dit artikel getiteld 'Google et les nouveaux services en ligne :quels effets sur l’économie des contenus,quels défis pour la propriété intellectuelle ?' , luidt als volgt :

Google et les moteurs de recherche modifient la façon dont les contenus (articles de presse, livres, films, etc.) sont rendus accessibles au public. Traditionnellement, la presse, les éditeurs de livres et les producteurs audiovisuels vendent ces contenus. Les services de recherche et de distribution en ligne offrent désormais des contenus en accès gratuit, ce qui concurrence les médias classiques. Cette économie du gratuit est largement financée par la publicité en ligne, notamment la vente de mots clés déclenchant l’apparition de liens publicitaires au profit des annonceurs. Après avoir présenté les ressorts de cette nouvelle économie des contenus, l’article passe en revue les questions juridiques que posent les moteurs de recherche et autres services en ligne, en particulier en matière de propriété intellectuelle : les ventes de mots clés correspondant à des marques constituent-elles des atteintes à ces marques ? Les revues de presse en ligne sont-elles permises par le droit d’auteur ? Quelle responsabilité pour les sites de « contenus produits par les usagers » ? Comment envisager la numérisation des bibliothèques au regard du droit d’auteur ?

Dominante machtspositie Microsoft bevestigd

2007-09-20T13:29:00.000+02:00

Op 17 september 2007 deed het Europese Gerecht van Eerste Aanleg uitspraak in één van de meest controversiële zaken van mededingingsrecht aller tijden. In zijn arrest bevestigde het Gerecht de beslissing van de Europese Commissie dat Microsoft het Europese mededingingsrecht geschonden heeft door misbruik van haar dominantie marktpositie te maken.

Op 3 maart 2004 had de Europese Commissie geoordeeld dat twee verschillende aspecten van de ondernemingspraktijken van Microsoft als misbruikende gedragingen konden worden gekwalificeerd.

Een eerste misbruik bestond er volgens de Commissie in dat Microsoft opzettelijk de interoperabiliteit tussen pc’s die het Windows besturingssysteem draaien en servercomputers die een niet-Microsoft werkgroep serversoftware draaien aan banden legde, door haar concurrenten geen informatie te verstrekken over de Windows software. Een tweede misbruik bestond er volgens de Commissie in dat de integratie van Windows Media Player in het Windows besturingssysteem een onrechtmatige koppelverkoop uitmaakte, waardoor de mededinging op de markt van mediaspelers wordt verstoord.

De Commissie beval Microsoft om maatregelen te nemen opdat een einde aan deze misbruiken zou worden gesteld. Microsoft kreeg van de Commissie eveneens een nooit eerder gezien geldboete opgelegd van € 497 miljoen. Microsoft stelde dienvolgens een annulatieberoep in bij het Gerecht van eerste aanleg, die de beslissing van de Europese Commissie vrijwel integraal bevestigde.

Interoperabiliteit
In essentie komt het misbruikende gedrag van Microsoft er op neer dat zij aan concurrenten geen licentie wil verstrekken op haar producten waardoor deze concurrenten zelf geen eigen producten kunnen ontwikkelen die onder het Windows besturingsysteem kunnen draaien. Een conflict dus tussen enerzijds het mededingingsrecht en anderzijds de contractsvrijheid en de intellectuele eigendom.

Het Gerecht stelde dat conform vaststaande rechtspraak het aan ondernemingen in principe vrij staat om hun handelspartners te kiezen, maar dat onder bepaalde omstandigheden de weigering van een onderneming die een dominante marktpositie heeft om een licentie te verstrekken een misbruik kan uitmaken. Opdat een dergelijke weigering door een houder van een intellectueel eigendomsrecht kan gekarakteriseerd worden als een misbruik van dominante marktpositie dient aan drie voorwaarden te zijn voldaan: (i) de weigering moet betrekking hebben op een product of dienst die onontbeerlijk is voor het uitoefenen van een activiteit op een naburige markt, (ii) de weigering moet van die aard zijn dat elke effectieve mededinging op die markt wordt uitgesloten, en (iii) de weigering moet het verschijnen van een nieuw product verhinderen waarvoor een potentieel vraag bij de consument is. Enkel indien hiervoor een objectieve rechtvaardiging zou kunnen aangevoerd worden, is er geen sprake van een misbruik.

Het Gerecht bevestigde het standpunt van de Commissie dat in casu aan deze drie voorwaarden was voldaan. Het Gerecht oordeelde dat de weigering door Microsoft niet kon gerechtvaardigd worden omwille van het feit dat de desbetreffende technologie door intellectuele eigendomsrechten wordt beschermd. En dergelijke rechtvaardiging zou immers bovenstaande principes neutraliseren. Het Gerecht wees er wel op dat interoperabiliteitsinformatie die Microsoft dient te verstrekken enkel op de specificaties van bepaalde Windows protocollen slaat en niet op de broncode zelf van Windows. Microsoft dien dan ook geenszins haar broncode aan concurrenten mee te delen.

Koppelverkoop
Volgens het Gerecht maakt een koppelverkoop naar communautair recht een misbruik uit indien aan vier voorwaarden is voldaan. (i) Vooreerst dient een onderneming een dominante marktpositie te hebben voor het koppelende product. Er kan volgens het Gerecht weinig discussie bestaan over het feit dat Microsoft een dominante positie heeft op de markt van besturingssoftware voor Pc’s. (ii) Daarnaast dienen het koppelende product en het gekoppelde product twee verschillende producten te zijn. Windows en Media Player zijn volgens het Gerecht twee totaal afzonderlijke producten: het eerste is besturingssoftware, het tweede toepassingssoftware. Zo bestaan er ook andere bedrijven zoals RealNetworks die concurrerende producten aanbieden los van een besturingssysteem en ontwikkelt Microsoft Media Player ook voor andere besturingssystemen. (iii) Bovendien dienen consumenten geen keuzemogelijkheid te krijgen om het koppelende product te kopen zonder het gekoppelde product. Volgens het Gerecht kan er geen discussie over bestaan dat de consument niet in staat zijn om Windows te kopen zonder tegelijk ook Media Player te verkrijgen. Het feit dat Microsoft geen afzonderlijke prijs voor Media Player vraagt of de consumenten niet verplicht zijn om deze mediaspeler te gebruiken, is niet relevant.(iv) Tot slotte moet deze praktijk de mededinging verhinderen. Deze koppeling heeft volgens het Gerecht het onvermijdelijke gevolg dat het voor derden die ook mediaspelers aanbieden een zeer zware opdracht wordt om te concurreren. Dit zou dan ook kunnen leiden tot een vermindering van mededinging op een dergelijke wijze dat het verder bestaan van een effectieve mededingingstructuur in de nabije toekomst niet meer zou kunnen verzekerd worden.

Aangezien aan deze vier voorwaarden was voldaan bevestigde het Gerecht de beslissing van de Europese Commissie dat deze koppelverkoop misbruikmakend was. Het Gerecht wijst erop dat Microsoft het recht blijft behouden om versies van Windows aan te bieden mét Media Player maar dat consumenten de mogelijkheid moeten krijgen om Windows ook te kunnen kopen zonder deze mediaspeler. Microsoft dient dan ook enkel een afzonderlijke versie van Windows op de markt te brengen zonder Media Player.

Met deze uitspraak probeert het Europese mededingingsrecht een balans te creëren tussen enerzijds het aanmoedigen van innovatie via de bescherming van de creatieve inspanningen van ontwikkelaars en anderzijds het aanmoedigen van innovatie door derde partijen toe te laten om gebruik te maken van deze inspanningen. Het blijft afwachten of Microsoft beroep tegen deze beslissing zal aantekenen bij het Europese Hof van Justitie, maar in ieder geval zullen de gevolgen van deze uitspraak nog lange tijd in het communautaire mededingingsrecht blijven nazinderen.

Lees het arrest hier.

Nieuw volgrechtregime vanaf 1 november in voege

2007-09-13T17:08:00.000+02:00

De wet van 4 december 2006 (B.S. 23 januari 2007) heeft het Belgisch volgrecht op grafische en beeldende kunst aangepast aan de Europese regels. De uitbreiding van het toepassingsgebied tot élke doorverkoop van een oorspronkelijk kunstwerk waarbij professionelen uit de kunsthandel zijn betrokken (na de overdracht door de kunstenaar) was één van de belangrijkste nieuwigheden, net als de nieuwe tariefstructuren. Voor de inwerkingtreding was het nog wachten op een aantal uitvoeringsmaatregelen. Die zijn er nu, zodat het vernieuwde volgrecht in werking kan treden op 1 november 2007. Het nieuwe uitvoeringsbesluit van 2 augustus 2007 (B.S. 10 september 2007) trekt al meteen de vereiste minimumverkoopprijs voor het volgrecht op. Daarnaast legt het in hoofdzaak de verplichtingen van de beheersvennootschappen vast.

Minimumverkoopprijs

De verkoper moet het volgrecht voortaan pas betalen als de verkoopprijs (exclusief belasting) van het beeldend of grafisch kunstwerk op zijn minst 2.000 euro bedraagt. Tot nu was die minimumverkoopprijs vastgelegd op 1.250 euro.

Sabam en Sofam

Sabam en Sofam treden op als de beheersvennootschappen die, in het kader van het volgrecht, in de auteurswet van 30 juni 1994 zijn vermeld als de ‘door de Koning aangewezen beheersvennootschappen’. Die beheersvennootschappen moeten bv. ingelicht worden van de doorverkopen als het redelijkerwijze niet mogelijk is om de auteur of de beheersvennootschap die zijn rechten beheert, in te lichten. Volgrechten die niet kunnen betaald worden aan een beheersvennootschap, worden betaald aan Sabam of Sofam.

Kennisgeving doorverkopen buiten openbare veiling

De actoren uit de professionele kunsthandel moeten om de drie maanden, en dit uiterlijk de twintigste dag na elk kalenderkwartaal, aan de auteur of aan de beheersvennootschap die zijn rechten beheert, melden of er kunstwerken van de auteur zijn doorverkocht buiten openbare veilingen om. De kennisgeving gebeurt via een speciaal formulier dat men kan krijgen bij de beheersvennootschappen die belast zijn met het beheer van het volgrecht. Het formulier vermeldt de identificatiegegevens van de professionele actor, de titel van het kunstwerk, de naam van de auteur, de datum van de doorverkoop en de verkoopprijs, exclusief btw. Gaat het om de doorverkoop van een kunstwerk dat de verkoper minder dan drie jaar geleden rechtstreeks van de kunstenaar heeft verkregen, dan wordt dit ook vermeld. Die kunstwerken vallen immers niet onder het volgrecht, als de doorverkoopprijs geen 10.000 euro bedraagt. De minister van Economie kan de vermeldingen op het formulier aanpassen.

Beheersvennootschappen

De beheersvennootschappen bezorgen de vertegenwoordiger van de minister van Justitie bij de beheersvennootschappen, een lijst van de rechthebbenden die hen het beheer van hun rechten op de kunstwerken vrijwillig hebben toevertrouwd. Ze werken die lijst om de zes maanden bij.
Sabam en Sofam openen een gemeenschappelijke rekening bij een financiële instelling waarop de bedragen gestort worden die niet aan een beheersvennootschap konden betaald worden. Intresten worden gekapitaliseerd. Sabam en Sofam laten één keer per jaar een lijst in het Staatsblad publiceren met daarop onder meer de rechthebbenden van wie de werken het afgelopen kalenderjaar een volgrecht hebben opgeleverd dat gestort is op de gemeenschappelijke rekening. Kunnen de rechthebbenden niet geïdentificeerd worden, dan wordt er een lijst gepubliceerd met de werken waarvoor een volgrecht is betaald op de gemeenschappelijke rekening. Ze maken die lijsten ook bekend op hun website.
De auteur kan zijn rechten gedurende drie jaar na de betalingstermijn opeisen bij Sabam of Sofam. Vordert hij ze niet op binnen die drie jaar, dan verdelen ze de gestorte bedragen onder elkaar. Dit in verhouding tot het bedrag aan volgrechten dat elk van hen tijdens het voorbije jaar heeft geïnd. Daarna herverdelen ze de bedragen onder de auteurs van grafische en beeldende kunst.

Inlichtingen

De door de auteur aangeduide beheersvennootschap kan bij de professionele actoren uit de kunsthandel tot drie jaar na de doorverkoop inlichtingen opvragen over de werken die ze beheert. Heeft de auteur geen beheersvennootschap aangeduid, dan kunnen Sabam en Sofam de inlichtingen opvragen. De auteur bepaalt zelf aan welke van de twee hij het beheer van zijn inlichtingenrecht opdraagt. Het verzoek om inlichtingen vermeldt de rechtsgrond van het verzoek, de gevraagde gegevens, de redenen en het doel van de vraag en de termijn waarbinnen de inlichtingen moeten meegedeeld worden (minstens twintig werkdagen). De gegevens mogen alleen gebruikt worden voor de inning en de verdeling van het volgrecht.

Doorverkopen van vóór 2 februari 1999

Sabam en Sofam verdelen de volgrechten op de doorverkopen bij openbare veiling die gebeurd zijn vóór 2 februari 1999 en die op 1 november 2007 nog niet betaald zijn aan de auteur of aan de beheersvennootschap die instaat voor het beheer van zijn rechten. Ongeacht wanneer die doorverkopen zijn gebeurd, verjaart de auteursvordering na drie jaar te rekenen vanaf 1 november 2007.

Inwerkingtreding

Het nieuwe KB van 2 augustus 2007 treedt in werking op 1 november 2007. Ook de meeste bepalingen van de wet van 4 december 2006 (met uitzondering van artikel 7, a) en d)) treden dan in werking.

Sabam vs Scarlet (3)

2007-09-13T16:56:00.001+02:00

In de Juristenkrant van deze week (nr. 153 - 2007) verscheen mijn commentaar bij het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel in de zaak tussen Sabam en Scarlet. Lees dit artikel alvast hier.

Ondertussen betreurt Sabam dat de overkoepelende organisatie van alle internetproviders in België (ISPA) alle onderhandelingen weigert in het kader van de gerechtelijke uitspraak tegen de provider Scarlet.

De Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers (SABAM) heeft woensdag 12 september 2007 akte genomen van de beslissing van de overkoepelende organisatie van alle internet service providers in België (ISPA) om elke onderhandeling te weigeren met het oog op een minnelijke schikking in het kader van de gerechtelijke uitspraak die in juli jl. in het dossier SABAM/SCARLET werd geveld.

Zoals bekend, had SABAM de ISPA en de internetproviders " Belgacom " en " Telenet " op dat ogenblik onmiddellijk een brief gestuurd om de aandacht te vestigen op de rechterlijke beslissing in het dossier tussen SABAM en internetprovider TISCALI, inmiddels SCARLET geworden, waarbij deze laatste ertoe werd veroordeeld " de verzending of de ontvangst, door middel van P2P-software, van illegale bestanden waarin een muziekwerk van het SABAM-repertoire voorkomt, te verhinderen ".

Alvorens een proces aan te spannen om deze beslissing op straffe van een dwangsom aan alle andere Belgische toegangsleveranciers op te leggen, wenste SABAM bovendien na te gaan of die laatsten bereid waren te onderhandelen over een akkoord waarbij zij zich ertoe zouden verbinden de beslissing op vrijwillige basis uit te voeren.

In die brief liet SABAM bovendien weten dat de providers, in het kader van een eventueel akkoord, SABAM spoedig dienden te informeren over de specifieke maatregelen waartoe elk van hen zich zou verbinden.

SABAM meende en meent in dat verband nog steeds " dat de toegangsleveranciers als professionelen van de sector het meest aangewezen zijn om de geschiktste maatregel uit te kiezen naargelang hun informatica-omgeving en rekening houdend met het nagestreefde doel ".

Vandaag betreurt SABAM dat de ISPA alle onderhandelingen weigert na op 19 juli jl. per brief nochtans gunstig te hebben gereageerd op een gevraagde ontmoeting daaromtrent. SABAM stelt vast dat de ISPA sindsdien de aanvankelijk geplande vergaderdatums tot tweemaal toe heeft verdaagd. SABAM is van mening dat de ISPA de volledige verantwoordelijkheid draagt voor deze mislukking.

You are not alone

2007-09-13T16:46:00.000+02:00

In een arrest van 4 september 2007 oordeelde het hof van beroep te Brussel dat het muzieknummer ‘You are not alone’ , geschreven door R. Kelly en gezongen door Michael Jackson wordt beschouwd als ‘een namaak’van het nummer 'If we can start all over' van de Belgische gebroeders Van Passel.

De Standaard geeft meer informatie over deze zaak en biedt de mogelijkheid om de twee nummers af te spelen en te vergelijken.

Handhaving intellectuele rechten

2007-08-17T12:38:00.000+02:00

Op 7 september 2007 organiseert de ECTA een studiedag over de nieuwe Belgische wetten die de handhaving van intellectuele rechten op burgerrechtelijk en strafrechtelijk vlak moeten optimaliseren. Het programma van deze studiedag is hier terug te vinden. Inschrijven kan hier.

Auteursrecht op openbare monumenten

2007-08-16T16:58:00.000+02:00

Op IpKat staat een interessante post en commentaar te lezen over de omvang van de auteursrechtelijke bescherming van openbare monumenten. De lezers worden opgeroepen om hun nationale auteursrechtelijke regelgeving te beschrijven aangaande de rechten van de auteursrechthebbenden en diegenen die willen gebruik maken van publiek toegankelijke monumenten.

In de Belgische wetgeving wordt dit overigens geregeld in art. 22 §1, 2° AW.

Databank

2007-08-14T17:03:00.000+02:00

Het Hof van Beroep te Brussel heeft op 5 juni 2007 een interessante uitspraak gedaan over de vraag of een uitgestippeld toeristisch traject door de binnenstad van Brussel en een begeleidende tekst, kan beschermd worden door het sui geeneris databankenrecht. Het hof van beroep antwoordde hier negatief op, aangezien bij de verzameling een 'technische toegangsleutel' ontbreekt, zoals een inhoudsopgave of een trefwoordenregeister, om tot de indviduele gegevens uit de verzameling toegang te krijgen. Bovendien verwijst het hof naar de William Hill arresten van het Hof van Justitie en oordeelde dat geen substantiele investering is verricht op één van de drie in deze arresten genoemde niveaus (verkrijging, nazicht, voorstelling).

Charles Dickens

2007-07-16T17:21:00.000+02:00

In de Spoorbundel waar eerder reeds naar verwezen werd, is nu ook de bijdrage van professor Jan Kabel online beschikbaar gesteld met als titel 'De onnavolgbare nagevolgd: Over Charles Dickens en het auteursrecht'.

Lees deze bijdrage hier.

Originaliteit bij software

2007-07-16T17:15:00.001+02:00

In het Tijdschrift voor computerrecht verscheen in aflevering 3, jaargang 2007, mijn bijdrage over het originaliteitscriterium binnen het auteursrechtelijk beschermingskader van software.

Lees de Word versie hier.

Sabam vs. Scarlet (2)

2007-07-16T15:15:00.000+02:00

Dit weekend werd het een en ander de wereld ingestuurd over de procedure tussen Sabam en Scarlet. Zie eerder bericht hierover hier.

Het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel in hand, heeft sabam ook internetproviders Telenet en Skynet aangeschreven met de vraag om het nodige te doen opdat hun abonnees geen illegale bestanden meer kunnen uitwisselen. Lees dit bericht hier.

De vereniging van internetproviders ISPA heeft ook gereageerd op het vonnis en meegedeeld dat het plaatsen van filters, zoals auteursrechtenvereniging Sabam dit eist in de strijd tegen muziekpiraterij, de internetsector op kosten jaagt die niet doeltreffend zijn. Lees de reactie van ISPA hier.

Ondertussen heeft Scarlet beslist om hoger beroep in te stellen tegen dit vonnis. Lees hier.

Second Life

2007-07-13T14:08:00.000+02:00

De eerste virtuele inbreuk op het auteursrecht is een feit. De eigenaar maakt er een rechtszaak van.

Kevin Alderman, een ondernemer uit het digitale namaakland Second Life, heeft een klacht ingediend tegen medeburger Volkov Catteneo - wegens namaak. Alderman heeft al een hele rist successen op zijn palmares staan. Onlangs nog verkocht hij Amsterdam sims, zijn simulatie van de rosse buurt in Amsterdam, voor een slordige 37.000 euro aan een Nederlands mediabedrijf. De man is ook eigenaar van het pikante bedrijfje Eros, dat allerlei seksproducten maakt, waarvan het SexGen-bed het bekendste is. Dat virtuele meubelstuk verkoopt hij voor 12.000 Linden Dollar (de - alweer virtuele - munteenheid van Second Life), wat ongeveer gelijk staat met 33euro. Catteneo, wiens werkelijke identiteit alsnog onbekend is, zou replica's van het bed verkopen voor slechts 4.000 L$.

Volgens Aldermans advocaat, Francis Taney, berokkent Catteneo de onderneming van Alderman flinke financiële schade. Taney wil Linden Lab, het bedrijf achter Second Life, nu voor een echte rechter dagen en het dwingen om Catteneo's identiteit te onthullen. Die is naar verluidt heel gerust in de rechtszaak en schept genoegen uit zijn ongenaakbaarheid. In een virtueel interview vertelde de cyberschurk aan Reuters dat Linden Lab geen gegevens over hem heeft en dat hij in het echte leven ook geen vast adres heeft.

De blogosfeer speculeert ondertussen druk waarom Linden Lab nog niet is opgetreden tegen het vergrijp. Het bedrijf heeft immers een zeer strikte 'wetgeving' rond het copyright. In het verleden beslechtte het al vaker dergelijke zaken in het voordeel van de rechthouder. Deze zaak toont nog maar eens aan dat er een gebrek is aan een juridisch kader voor virtuele handel. Ook de videosite YouTube ligt de laatste tijd zwaar onder vuur, onder meer omdat hij voetbalbeelden aanbiedt waarop een copyright rust.

Bron : Standaard 5 juli 2007

Ereloon advocaten

2007-07-12T14:46:00.000+02:00

Artikel 14 Handhavingsrichtlijn (Europese richtlijn nr. 2004/48/EG van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele eigendomsrechten, PB. 196/15, 2 juni 2004) stelt dat als algemene regel, de redelijke en evenredige gerechtskosten alsook andere kosten die de in het gelijk gestelde partij heeft gemaakt, door de verliezende partij zal worden gedragen. Onder ‘andere kosten’ worden onder meer advocatenhonoraria verstaan.

De Handhavingsrichtlijn moest ten laatste op 29 april 2006 in nationaal recht zijn omgezet maar de omzettingswetten werden pas op 10 mei 2007 in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd (De wet betreffende de burgerrechtelijke aspecten van de bescherming van intellectuele eigendomsrechten van 9 mei 2007 en de wet betreffende de aspecten van gerechtelijk recht van de bescherming van intellectuele eigendomsrechten van 10 mei 2007 (beide wetten gepubliceerd in B.S. 10 mei 2007, err. 14 en 15 mei 2007). Beide wetten treden in werking op 1 november 2007).

De wetgever vond het niet nodig artikel 14 om te zetten en verwees dienomtrent naar een uit te werken regeling op horizontaal vlak inzake de invorderbaarheid van advocatenhonoraria. Deze regeling is er ondertussen gekomen met de wet van 21 april 2007 (Wet betreffende de verhaalbaarheid van de erelonen en de kosten verbonden aan de bijstand van een advocaat van 21 april 2007, B.S. 31 mei 2007) die in forfaitaire minima en maxima voorziet (nieuw art. 1022 Ger. W.) en welke regeling uiterlijk op 1 januari 2008 in werking treedt.

Deze wetgeving is echter niet richtlijnconform zodat de Belgische rechter vanaf 29 april 2006 het volledige advocatenhonorarium in zaken van intellectuele eigendom als schadepost in aanmerking moet nemen. Hiervoor kan het cassatiearrest van 16 november 2006] aangegrepen worden dat in het contentieux van de onrechtmatige daad (zoals schending van intellectuele rechten) de honoraria van een advocaat gedragen door het slachtoffer als vergoedbare schadepost in aanmerking neemt. Aan het noodzakelijkheidscriterium moet evenwel niet zijn voldaan aangezien de Handhavingsrichtlijn dit niet vereist.

Zo oordeelde het hof van beroep te Bergen dat richtlijnconform artikel 14 Handhavingsrichtlijn een provisioneel bedrag van 5.000,- euro als schadevergoeding toekende, zonder het resultaat van de wetgever af te wachten om op algemene wijze een regeling voor de terugvordering van advocatenhonoraria uit te werken (Bergen 9 oktober 2006, J.L.M.B. 2006, 1867).

Recentelijk oordeelde het hof van beroep te Gent in een andere zin. In een arrest van 25 juni 2007 stelde het hof dat :

Appellante toont niet aan dat art. 14 van de richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de handhaving van intellectuele eigendomsrechten van 29 april 2004 directe werking heeft. Het gebod van artikel 14, dat de lidstaten er zorg voor dragen dat de redelijke en evenredige gerechtskosten en andere kosten die de in het gelijk gestelde partij heeft gemaakt door de verliezende partij zullen gedragen worden, tenzij de billijkhedi zich daar tegen verzet, geldt voor de lidstaten en kan niet ingeroepen worden door een procespartij om de vergoeding van haar schade te bekomen.

Appellante baseert haar vordering verder op artikel 45 van de Overeenkomst inzake de handelsapsecten van intellectuele eigendom van 15 april 1994 (Trips verdrag) om aanspraak te maken op vergoeding van haar advocatenkosten. Ook dit heeft geen directe werking (Cass. 11 mei 2001, zie ook rechtspraak van het Europees Hof van Justitie geciteerd in ZONNEKEYN, G., De directe werking van de TRIPs overeenkomst-Een stand van zaken, I.R.D.I. 2002, (132), 142-147).

Parfum

2007-07-10T13:53:00.000+02:00

Deze maand is het liber amicorum of opstelbundel zoals de Nederlanders het zo mooi noemen, van prof. Jaap Spoor verschenen. Een van deze opstellen is van de hand van prof. E. Dommering die zijn visie geeft op het arrest van de Hoge Raad van 16 juni 2006 aangaande auteursrechtelijke bescherming van parfums. In zijn eigen gekende stijl analyseert Dommering onder de titel 'Auteursrecht op parfum: de definitieve verdamping van het werkbegrip' dit arrest en de rechtsleer die dit arrest becommentarieerd heeft. Zijn opstel is hier in fulltext te lezen.

Sabam vs. Scarlet

2007-07-06T16:57:00.001+02:00

Op 29 juni 2007 heeft de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg Te Brussel uitspraak gedaan in de zaak die reeds een aantal jaren aansleept tussen Sabam en interprovider Scarlet (voorheen Tiscali). De voorzitter legt Scarlet na deskundigenonderzoek op om er voor te zorgen dat haar abonnees via P2P software geen auteursrechtelijk beschermde werken meer kunnen uitwisselen. Een samenvatting van deze uitspraak door Mr. Olivier Sasserath is hier te lezen.

GoogleNews

2007-07-03T16:52:00.000+02:00

Google heeft beroep aangetekend tegen de beslissing van de Brusselse rechtbank van eerste aanleg in de zaak tegen de Belgische krantenuitgevers. Dat meldt het persagentschap Bloomberg. De rechtbank oordeelde op 13 februari dat Google de auteursrechten schendt door artikels van Frans- en Duitstalige uitgevers te plaatsen op Google News.

De auteursrechtenvereniging Copiepresse stapte vorig jaar naar de rechter, omdat Google zonder toestemming artikels en foto's van Franstalige en Duitstalige uitgevers plaatste op Google News. Google respecteerde volgens hen evenmin de wetten op de auteursrechten.

De rechtbank gaf de uitgevers op 13 februari gelijk, maar Google gaat zoals verwacht in beroep tegen die beslissing, zo bevestigde een woordvoerster van Google aan Bloomberg. Google moest van de rechter een dwangsom van 25.000 euro per dag betalen als het nog foto's, infografieken of artikels van de Copiepresse-kranten op Google News zette.

Ondertussen blijft Google wel onderhandelen met de krantenuitgevers. Die wilden met het internetbedrijf rond de tafel zitten over onlineverwijzingen naar artikels van de elektronische pers.

Op 3 mei kwamen Copiepresse en Google al overeen dat de websites van Belgische Frans- en Duitstalige dagbladen weer te vinden zijn in de zoekmachine van Google. Margaret Boribon, algemeen-sectretaris van Copiepresse, zei aan Bloomberg dat het nieuws niet betekent dat de onderhandelingen met de internetgigant worden stopgezet.

Bron : Standaard 3 juli 2007

Kroniek intellectuele rechten 2006

2007-06-28T14:54:00.000+02:00

In het Nieuw Juridisch Weekblad van 27 juni 2007 verscheen mijn kroniek intellectuele rechten 2006. In deze kroniek wordt uitvoerig aandacht besteed aan het auteursrecht, portetrecht, softwarerecht en databankenrecht.

Tegelijk wil ik een oproep lanceren aan eenieder die in de rechtspraktijk met het auteursrecht geconfronteerd wordt, om interessante zaken en uitspraken te signaleren. Deze zullen zowel op deze blog als in de kroniek van volgend jaar opgenomen worden.

European Intellectual Property Review

2007-06-27T15:39:00.000+02:00

In de juli 2007 editie van het European Intellectual Property Review verscheen een bijdrage van Sally McCausland (Special Broadcasting Service) over het recent en snel ingevoerd amendement bij de Australische auteurswet om parodie en satire toe te laten.

Communication Commerce électronique

2007-06-26T17:18:00.000+02:00

In het Franse Communication Commerce électronique van juni 2006 worden een aantal Franse uitspraken op het vlak van het auteursrecht besproken.

Zo bespreekt Christophe Caron :

- het arrest van het hof van beroep te Orléans van 15 februari 2007 aangaande het recht van afbeelding op goederen, en meer bepaald op een hond.

- het vonnis van de rechtbank te Parijs van 1 maart 2007 dat aan de erfgenamen van een architect slechts 1 euro morele schade toekent voor wijzigingen aan het door de architect ontworpen gebouw

- het arrest van het hof van cassatie van 3 april 2007 dat aan fotografen geen informatieverplichting oplegt t.a.v. hun klanten over het auteursrecht

- het arrest van het hof van beroep te Parijs van 14 februari 2007 dat aan een parfum auteursrechtelijke bescherming toekent

Lawrence Lessig

2007-06-21T16:36:00.000+02:00

Tijdens zijn voordracht op de "iCommons Summit 2007" in Dubrovnik heeft professer Lawrence Lessig, stichter van het Initiative Creative Commons, een zwaartepuntwijziging in zijn werkzaamheden aangekondigd. Weliswaar zal hij nog CC bestuurslid blijven en voor Creative Commons werken, maar niet meer als spreekbuis van het Initiative fungeren. Uit het bestuur van de Free Software Foundation trekt Lessig zich bovendien volledig terug. Na meer dan tien jaar op de voorgrond te hebben gestaan van de Free-Culture-Beweging is het volgens hem tijd om zijn leven te veranderen. Als nieuw zwaartepunt neemt Lessig voortaan zijn vroeger specialisatiegebied van het constitutioneel recht, nu met bijzondere aandacht voor corruptiefenomen in de US-amerikaanse politiek.

Kathedraal

2007-06-15T15:54:00.000+02:00

De Anglicaanse Kerk heeft met gerechtelijke acties gedreigd tegen Sony nadat dit bedrijf de kathedraal van Manchester als setting gebruikte in een uiterst gewelddadig computerspel. Ondertussen hebben de religieuze leiders en de afgevaardigden van Sony elkaar ontmoet om over de kwestie te spreken.

De religieuze leiders beschuldigen Sony ervan de kathedraal van Manchester te ontheiligen. In het spel 'Resistance: Fall of Man', beschikbaar op Playstation 3, worden honderden mensen gedood in een extreem bloedig vuurgevecht in deze kathedraal. Er werden al een miljoen exemplaren werden van het spel verkocht.

Volgens de Kerk heeft Sony nooit de toelating gevraagd om foto’s van de kathedraal te gebruiken. De Kerk vraagt dan ook excuses en wil dat het spel uit de winkelrekken gehaald wordt, anders worden gerechtelijke stappen overwogen. Voorts vraagt de kerk ook 'een aanzienlijke gift' van de winsten van het spel dat gebruikt kan worden voor haar werk met jongeren.

De bisschop van Manchester, Nigel McCulloch, stelde ook dat het onverantwoord is van Sony om Manchester uit te kiezen en er de dood van tientallen 'virtuele' mensen aan te moedigen. In Manchester werden al talrijke jongeren gedood werden met een vuurwapen.

Na de ontmoeting met de religieuze leiders, zei een woordvoerder van Sony dat het spel 'entertainment is en niet gebaseerd is op de realiteit'.

Bron : Standaard 11 juni 2007

De Auteurswet beschermt architecturale werken, maar het lijkt mij dat de beschermingstermijn van de kathedraal van Manchester reeds lang verstreken is. Een portretrecht op onroerende goederen bestaat tot op heden nog niet. Benieuwd op welke rechtsgrond de Anglicaanse kerk zich dan ook kan steunen om tegen Sony op te treden.

Citaatrecht

2007-06-13T12:27:00.000+02:00

Boek9 bericht over een interessant vonnis van de rechtbank te Amsterdam van 6 juni 2007 aangaande het citaatrecht waarin de rechtbank oordeelde dat het gebruik van 9 fragmenten, zo’n drie minuten, van een documentaire in een item van zo’n 6 minuten in een nieuwsprogramma, geen auteursrechtelijke inbreuk vormt, maar onder het citaatrecht van artikel 15a AW valt.

De TROS zendt in het programma Eenvandaag een item uit over arbeidsomstandigheden in arme landen. Voor het item van 6 ½ minuut wordt gebruik gemaakt van 9 korte fragmenten (in totaal 3 minuten en 12 seconden) van de documentaire China Blue. De Stichting Nederlands Fonds voor de film heeft een exclusieve licentie op de auteursrechten van de documentaire voor de Benelux en stelt voorafgaand aan de uitzending al te hebben aangegeven geen toestemming te geven om de fragmenten “op deze manier” te gebruiken.

Het beroep van de TROS op de artikel 15 Aw faalt, omdat een documentaire niet kan worden gezien als een nieuwsbericht of gemengd bericht en evenmin als een artikel over een actueel economisch, politiek, godsdienstig of levensbeschouwelijk onderwerp of werk van dezelfde aard. Ook een beroep op 16a AW wordt afgewezen, er was i.c. geen sprake van een actuele gebeurtenis waarbij het niet mogelijk was vooraf toestemming te vragen aan de rechthebbende. Het beroep op artikel 15a Aw, het citaatrecht, slaagt wel.

Johnny Hallyday

2007-06-13T12:14:00.000+02:00

In La Semaine juridique (Edition Général) van 6 juni 2007 verscheen een noot van Édouard Treppoz onder het arrest van het Franse Hof van Cassatie van 20 december 2006 in de zaak Johnny Hallyday vs Universal Music

In dit arrest oordeelde het Hof van Cassatie :

Sauf disposition contraire résultant de l'accord des parties, la résiliation, d'un commun accord, du contrat d'enregistrement exclusif, n'y met fin que pour l'avenir de sorte qu'elle n'a pas pour effet d'anéantir rétroactivement les cessions antérieurement intervenues sur les enregistrements réalisés en cours de contrat ; elle n'a pas non plus pour effet d'anéantir les clauses destinées à régir les relations entre l'artiste-interprète et le producteur après la période contractuelle de réalisation des enregistrements. Il s'ensuit que l'arrêt a exactement décidé que le producteur était resté cessionnaire des droits voisins de l'artiste-interprète sur les enregistrements réalisés, et qu'il a en conséquence à bon droit rejeté la demande de restitution des bandes mères et décidé que la clause relative à la durée de l'exclusivité ainsi que la clause catalogue devaient recevoir application.

Good copy, bad copy

2007-06-11T17:33:00.000+02:00

De engelse documentaire “Good Copy Bad Copy” (DK 2007) is via het Internet verkrijgbaar. De documentaire behandelt het thema 'auteursrecht en cultuur'. Onder de talrijke geïnterviewden zijn o.m. naast Dan Glickman (voorzitter van MPAA) en John Kennedy (voorzitter van IFPI) ook Creative-Commons-oprichter Lawrence Lessig.

Op de website wordt een korte trailer aangeboden. De volledige film is via BitTorrent in Xvid-formaat opvraagbaar.

Piraterij

2007-06-11T13:58:00.000+02:00

De OECD heeft de samenvatting gepubliceerd van de studie over namaak en piraterij: The economic impact of counterfeiting and piracy, dit in het kader van haar 'Counterfeiting and piracy' project.

Ook de Europese Commissie liet zich niet onbetuigd om cijfers aangaande de impact van piraterij te publiceren, meer bepaald over het aantal piraterij-goederen dat door de douane werd onderschept.

Offertes

2007-06-08T14:32:00.000+02:00

De rechtbank te Leeuwarden (Nederland) diende zich op 30 mei 2007 uit te spreken of de verwerende partij een inbreuk op de auteursrechten van de eisende partij had gepleegd door passages uit een door de eisende partij opgestelde nagenoeg letterlijk over te nemen in een uitgebrachte rapportage. Volgens de rechtbank hebben deze passages in de offerte onvoldoende eigen persoonlijk karakter om te kunnen worden aangemerkt als een werk waarop auteursrecht in de zin van artikel 1 van de Auteurswet rust. Derhalve komen deze passages geen auteursrechtelijke bescherming toe. Voorts komen de passages naar het oordeel van de rechtbank geen geschriftenbescherming toe, omdat zij geen werk zijn dat bestemd is om openbaar gemaakt te worden.

UB40 vs Paris Hilton

2007-06-08T10:17:00.000+02:00

Yahoo bericht dat Paris Hilton voor de rechter is gesleept wegens plagiaat. Haar vroegere platenmaatschappij Warner Bros, die haar recentelijk de laan uitgestuurd heeft, is door UB40 voor het Engeland and Wales High Court gedaagvaard aangezien de debuutsingle van Paris Hilton, zijnde 'Stars are blind' te veel zou overgenomen hebben van 'Kingston Town' van Ub40. Een schadevergoeding van £500k wordt gevorderd.

Google Cache

2007-06-07T13:45:00.000+02:00

Het Amerikaanse Court of Appeals for the Ninth Circuit heeft op 16 mei 2007 een zeer interessante uitspraak gedaan over de vraag of Google een auteursrechtelijke inbreuk pleegt door via haar cachefunctie verkleinde inline afbeeldingen van foto's te tonen (de zogenaamde thumbnails). Een inline is een html element dat content toont die op andere website gehost wordt. Het argument van pornoproducent Perfect 10, de eisende partij, was dat deze praktijk een inbreuk uitmaakte op haar auteursrecht, en in eerste instantie gaf het District Court Perfect 10 gelijk. In beroep oordeelde de Ninth Circuit echter dat de handelswijze van Google geen directe inbreuk uitmaakte, aangezien de afbeeldingen niet 'gecopieerd' werden in de echte zin van een woord. Deze uitspraak zal zeer welkom zijn bij bloggers en ontwerpers van websites.

Endstra

2007-06-07T13:29:00.000+02:00

Boek9.nl heeft een aantal interessante opinies gepubliceerd van Nederlandse rechtsgeleerden (Hugenholtz, Spoor, Quaedvlieg, Grosheide) aangaande de vraag of gesprekken een auteursrechtelijk beschermd werk kunnen opleveren. Het is opmerkelijk dat de standpunten van gerenomeerde rechtsgeleerden zo diametraal tegen over elkaar kunnen staan. Dit toont aan dat de afbakening van het werkbegrip in het auteursrecht verre van een eenvoudige opdracht is.

Deze opinies werden in de procedure in de zaak Endstra aan de rechters overgemaakt. Lees hier het uiteindelijke vonnis en het arrest. Een cassatievoorziening voor de Hoge Raad is hangende.

CSS

2007-05-31T12:01:00.000+02:00

De rechtbank van eerste aanleg te Helsinki heeft op 25 mei 2007 een zeer interessant vonnis geveld over de invulling van de bescherming van kopieerbeveiligingen. De rechtbank oordeelde dat het 'Content Scrambling System (CSS') dat op DVD's aangebracht wordt niet doeltreffend is, aangezien de beschermingsdoelstelling van dit systeem niet bereikt wordt. Daarom maakt ook de omzeiling van deze technische voorziening geen inbreuk uit. Door de implementatie van de Europese Auteursrechtrichlijn 2001 is in alle EU-landen de omzeiling van een doeltreffende technische voorziening verboden en hebben bijna alle lidtstaten hieraan strafsancties gekoppeld.

In 2005 hadden enkele Finse hackers en activisten een website gemaakt, waarop ze informatie over de omzeiling van de CSS-kopieerbeveiliging openbaar maakten. Zij gaven zich vervolgens spontaan aan bij de politie en deelden mee dat zij een potentiele inbreuk op het auteursrecht gepleegd hadden. Ze dachten immers dat hun gedragingen niet zouden vervolgd worden, wat tegen hun verwachting toch gebeurde.

De rechtbank heeft nu geoordeeld dat CSS niet meer als een doeltreffende technische voorziening kan beschouwd worden. Een gebruiker uit Noorwergen heeft dit systeem immers reeds in 1999 gehackt en ondertussen kunnen eindgebruikers met veel gemak op het internet tal van omzeilingsmiddelen downloaden, meestal zelfs gratis.

Deze uitspraak kan belangrijk zijn voor het beschermingsregime van technische voorzieningen in andere lidstaten, aangezien de term 'doeltreffend' rechtstreeks uit de Auteursrechtrichtlijn komt. Een technische voorziening zou dan ook niet langer doeltreffend meer kunnen zijn indien software om deze voorziening te omzeilen wijdverspreid ter beschikking is.

Creative commons

2007-05-31T11:25:00.000+02:00

De Spaans advocaat Javier De La Cueva heeft op zijn weblog een vonnis van de rechtbank van eerste aanleg (Juzgado de Primera Instancia) te Salamanca van 11 april 2007 gepubliceerd (de volledige Spaanse tekst van dit vonnis kan in jpeg-formaat als zip-bestand gedownload worden).

In de voorliggende zaak had de verweerder, een eigenaar van een jazz-bar, geweigerd om auteursrechten te betalen aan de beheersvennootschap SGAE (de Spaanse 'Sabam'). Hij voerde aan dat hij enkel muziekwerken in zijn bar speelde die hij van het internet gedownload had onder een creative commons licentie. De rechtbank oordeelde dat van de verweerder niet kon verwacht worden dat hij diende te bewijzen of alle muziekwerken die hij in zijn bar afspeelde gedownload waren van het internet onder een creative commons licentie. Het volstaat volgens de rechtbank dat de verweerder kan aantonen dat hij over de noodzakelijke technische hulpmiddelen hiervoor beschikt zoals een computer en een internettoegang. De eiseres draagt de bewijsplicht volgens de rechtbank, om de concrete muziekwerken aan te wijzen, die de verweerder openbaar gemaakt heeft en die niet onder een creative commons licentie vallen. Aangezien de eiseres dit niet kon werd haar vordering afgewezen.

Zowel de feiten als het vonnis van de rechtbank van Salamanca, zijn vergelijkbaar met een vonnis van de rechtbank van Badajoz van 16 februari 2006 . SGAE had zich destijds onthouden om hoger beroep tegen dit vonnis in te stellen. Advocaat de La Cueva drukt nu de wens uit dat de SGAE dit keer wel in beroep zou gaan, zodat hierdoor eindelijk klaarheid zou geschapen worden of deze vonnissen wat de bewijslast betreft bij de publieke mededeling van muziekwerken ook voor een hof van beroep zouden stand houden.

Muurschilderij als staatsgeschenk

2007-05-29T18:24:00.000+02:00

Het Duitse Bundesgerichthof heeft op 24 mei 2007 een vordering tot schadevergoeding van beeldende kunstenaar Kani Alavi tegen de Duitse Bondsrepubliek wegens schending van zijn auteursrechten afgewezen. De kunstenaar had in 1995 drie samenhangende segmenten van de Berlijnse Muur aan het Leipziger Platz met een tekening (Oost-West dialoog) beschilderd. De grond waar de Muur op staat is eigendom van het Land Berlijn, die geen toestemming had gegeven tot dit schilderij. In 2001 schenkt het Land Berlijn bij een feestelijke plechtigheid op het Leipziger Platz de muurdelen aan de Duitse Bundestag. De voorzitter van de Bundestag overhandigde deze symbolisch als staatsgeschenk aan de Verenigde Naties, die door hun secretaries-generaal Annan vertegenwoordigd was. De daadwerkelijke overdracht van de muurdelen aan de VN vond in 2002 plaats te New York in het Park der Verenigde Naties. De kunstenaar had van de de Duitse Bondsrepubliek een schadevergoeding gevraagd omdat die de muursegmenten zonder zijn toestemming had weggeschonken en hem op de feestelijke plechtigheid niet als auteur had vermeld.

Het Bundesgerichtshof bevestigde de afwijzing van de vordering van de kunstenaar door de lagere rechters. Tijdens de louter symbolische overdracht van de muurdelen met het werk van de kunstenaar tijdens de feestelijke plechtigheid in Berlijn waren volgens het hof de vermogensrechtelijke auteursrechten van de kunstenaar niet geschonden geweest. De Bondsrepubliek Duitsland had ook het recht op naamsvermelding van de kunstenaar niet geschonden, door hem tijdens de openbare manifestatie in 2001 niet als auteur te vermelden. Het Bundesgerichthof wijst er op dat de kunstenaar zijn werk op de muurdelen als een zogenaamde 'opgedrongen kunst' had aangebracht zonder het te signeren. Onder dergelijke omstandigheden was de Bondsrepubliek Duitsland volgens het Hof dan ook niet verplicht om zich voor de openbare manifestatie bij de kunstenaar te gaan informeren of deze als auteur wenste genoemd te worden.

De vraag of bij de effectieve overdracht en opstelling van de muurdelen in New York de auteursrechten van de kunstenaar geschonden waren, was geen voorwerp van de procedure.

Jeans

2007-05-29T18:10:00.000+02:00

De voorzieningenrechter te Zwolle-Lelystad oordeelde in een vonnis van 22 mei 2007 dat de jeansbroek van het merk LTB type Ibiza van de firma çak niet door het auteursrecht kan worden beschermd.

De voorzieningenrechter overweegt dat een spijkerbroek een veel voorkomend kledingsstuk is ‘(het straatbeeld lijkt er hier te lande in het huidige tijdsgewricht zelfs vrijwel geheel door bepaald te worden)’ en dat (vrijwel) alle spijkerbroeken mede afhankelijk van de mode bepaalde kenmerken gemeen hebben. De elementen die volgens Çak tezamen het eigen, oorspronkelijk karakter aan de Ibiza spijkerbroek geven, leveren niet een kenmerkende en/of opvallend creatieve combinatie op en betreffen volgens de voorzieningenrechter ‘slechts variaties op hetzelfde thema’ zoals dat bij andere spijkerbroeken te zien is.

Koelman

2007-05-28T17:04:00.000+02:00

Dr. Kamiel Koelman heeft een uitvoerige en interessante noot geschreven bij het arrest van het hof van beroep te Arnhem van 4 juli 2006 in de zaak 'zoekallehuizen'. In dit arrest komen tal van onderwerpen aan bod zoals het sui generis databankenrecht, de vraag of het plaatsen van een hyperlink een publieke mededeling is, de bescherming van technische voorzieningen, de uitzondering van de tijdelijke/technische kopie, het citaatrecht en de vraag of de uitzonderingen op het auteursrecht al dan niet van dwingend recht zijn. De noot van Koelman verscheen in AMI 2007, p.93 ev. maar is ook online beschikbaar op de website van zijn advocatenkantoor.

Sofam vs. Sabam

2007-05-28T16:48:00.001+02:00

Het hof van beroep te Brussel kende op 7 maart 2007 de beheersvennootschap Sofam een schadevergoeding toe van 40.000 euro ten laste van het foto-agentschap Isopix.

Isopix, voormalig vennote van Sofam, had in 2001 besloten om Sofam te verlaten en zich voortaan aan te sluiten bij Sabam. Op 30 oktober 2001 was een persboodschap de wereld ingestuurd waarin deze verandering aan het publiek werd meegedeeld. In deze boodschap werden eveneens de redenen opgegeven waarom Isopix er voor gekozen had om Sofam te verlaten en voor Sabam te kiezen (zoals lagere kosten, meer transparantie etc). Sofam was van oordeel dat dit percommunique beledigend was en haar schade veroorzaakte en vroeg en kreeg van het hof van beroep te Brussel een schadevergoeding.

Volgens het hof kon Isopix perfect aan het publiek meedelen dat zij voortaan Sabam als bevoegde beheersvennootschap had gekozen, opdat het publiek dienomtrent zou geïnformeerd worden. Het was volgens het hof echter niet nodig geweest om de redenen van deze wijziging mee te delen, laat staan die op een dergelijke wijze te verwoorden dat deze nadelig was voor Sofam.

Een schadevergoeding van 40.000 eur werd toegekend.

Lees het arrest hier.

Google Cache

2007-05-23T00:15:00.001+02:00

Dr. Stephan Ott heeft een uitvoerige bijdrage geschreven op Medien Internet und recht over Google Cache. Dit interessant artikel neem het vonnis van het District Court van Nevada in de zaak Field v. Google van 12 januari 2006 als vertrekpunt en onderzoekt de positie van Google Cache vanuit het Duitse auteursrecht en het Amerikaanse copyright. Deze analyse is ook nuttig voor de Belgische procedure tussen Copiepresse en Google. Meer over deze Belgische procedure hier.

Onderwijsexceptie

2007-05-21T20:47:00.000+02:00

Boek9.nl bericht dat de rechtbank te 's-Hertogenbosch (Nederland) op 16 mei 2007 oordeelde dat muziek op scholen, gemaakt tijdens feesten, zoals Kerst, Sinterklaas en carnaval of tijdens schoolfeesten en schooluitvoeringen niet onder de onderwijsexceptie van artikel 12 lid 5 Nederlandse Auteurswet valt.

In onder het bestuur van het regionaal bestuur en de stichtingen ressorterende scholen worden muziekwerken behorende tot het Buma-repertoire openbaar gemaakt. Ter zake van niet educatief muziekgebruik, dat wil zeggen muziekgebruik dat niet onder de zogenaamde onderwijsexceptie van artikel 12 lid 5 Auteurswet valt, hebben deze scholen in april 2003 ofwel een factuur ofwel een brief ontvangen, waarin door Buma is gevraagd opgave te doen van het gemiddelde aantal muziekactiviteiten per school, per jaar. De onder het bestuur van het regionaal bestuur en de stichtingen ressorterende scholen hebben echter geweigerd opgave te doen van het niet-educatieve muziekgebruik of de gefactureerde bedragen onbetaald gelaten.

Volgens de Buma dient de onderwijsexceptie van artikel 12 lid 5 Auteurswet zeer restrictief te worden uitgelegd. Muziek die ten gehore wordt gebracht tijdens Sinterklaasvieringen, Kerstvieringen, carnaval, week- ofjaaropeningen, playbackshows en musicals en tijdens het overblijven en dergelijke op scholen, valt niet onder de onderwijsexceptie, omdat deze muziek niet uitsluitend een educatief doel dient. De rechtbank stelt de Buma in het gelijk.

Hoewel de rechtbank met het regionaal bestuur en de stichtingen van oordeel is dat het (leren) maken van muziek en het bewegen op muziek heden ten dage een onmiskenbaar bestanddeel vormt van het onderwijs op basisscholen, deelt zij niet de mening van het regionaal bestuur en de stichtingen dat ook muziek gemaakt tijdens feesten, zoals Kerst, Sinterklaas en carnaval of tijdens schoolfeesten en schooluitvoeringen valt onder de onderwijsexceptie van artikel 12 lid 5 Auteurswet. Immers, ook indien het gebruik van muziek tijdens dergelijke feesten en gelegenheden expliciet deel uit zou maken van het leerplan of plaats zou vinden binnen het kader van het officiële rooster, vervult deze mede een recreatieve functie. Deze muziek dient daarom niet uitsluitend tot het onderwijs. Volledigheidshalve merkt de rechtbank op dat ter zitting is gebleken dat partijen het erover eens zijn dat muziekgebruik in het kader van het lesgeven, waaronder muziekgebruik tijdens het bewegingsonderwijs, wél onder de onderwijsexceptie valt.

Deze rechtspraak is interessant aangezien ook de Belgische auteurswet een uitzondering op het publiek mededelingsrecht kent in art. 22 §1, 3° voor schoolactiviteiten.

Zwitserland

2007-05-21T14:00:00.001+02:00

Wie geïnteresseerd is in de regelgeving en nieuwe ontwikkelingen op auteursrechtelijke vlak in Zwitserland, kan voortaan terecht op een website ontwikkeld door het Eidgenössisches Institut für Geistiges Eigentum. Deze website is ook in het Engels beschikbaar.

Parodie

2007-05-18T17:56:00.000+02:00

Filmstudio 20th Century Fox kan niet lachen met een internetparodie op de populaire serie The Simpsons. In The OJ Simpsons wordt de rol van Homer gespeeld door ex-american football-speler OJ Simpsons.

De studio zou aan de website Broadcaster.com gevraagd hebben om de filmpjes te verwijderen. Dat is vooralsnog niet gebeurd. Volgens de website vallen parodieën niet onder het auteursrecht.

De filmpjes bevatten tal van verwijzingen naar het leven van OJ Simpson. Simpson werd wereldberoemd in 1994. De vrouw van Simpson en haar minnaar werden toen dood aangetroffen. De achtervolging van Simpson door de politie was live op televisie te volgen. Simpson werd later onschuldig bevonden.

Bron : Standaard 16 mei 2007

Bekijk de parodie hier.

Volgrecht (Frankrijk)

2007-05-18T16:19:00.001+02:00

In het Journal Officiel van 10 mei 2007 verscheen het decreet n° 2007-756 van 9 mei 2007 dat een verdere uitvoering geeft aan de wet van 1 augustus 2006. Dit decreet vervolledigt de omzetting van de Europese Volgrechtrichtlijn van 27 september 2001 in Frans recht. Het volgrecht laat een auteur (en vervolgens zijn erfgenamen) toe om een percentage te verwerven op de verkoopprijs van de doorverkoop van zijn kunstwerken.

Geen DRM

2007-05-18T15:44:00.000+02:00

Amazon.com, de grootste internetverkoper ter wereld, gaat later dit jaar een online muziekwinkel starten. Op de site zullen liedjes van meer dan 12.000platenlabels, waaronder EMI, digitaal worden aangeboden zonder DRM.

De afwezigheid van DRM betekent dat de gedownloade liedjes op zowat alle systemen - computers en mp3-spelers als de iPod - kunnen worden afgespeeld. In april bereikte EMI ook een akkoord met de iTunes-muziekwinkel van Apple.

Bron : Belga

Verkeerdelijk wordt uit dergelijke berichten vaak afgeleid dat de kopieerbeveiligingen hiermee worden verwijderd. DRM kan echter zowel een access control als/of een copy control zijn. Access controlsystemen kunnen het afspelen op een bepaald systeem verhinderen en hiermee de interoperabiliteit in het gedrang brengen. Het voortaan aanbieden van muziekbestanden zonder DRM die aan access control doet, beketent daarom nog niet noodzakelijkerwijs dat ook de copy control functie verwijderd wordt.

Portretrecht op huizen

2007-05-16T16:35:00.000+02:00

In de Juristenkrant 2007, afl. 149 heb ik een bijdrage geschreven over de vraag of een recht van afbeelding op onroerende goederen wenselijk is. In deze bijdrage wordt stilgestaan bij Belgische, Nederlandse en Franse rechtspraak.

Foto

2007-05-15T21:55:00.000+02:00

Ipkat bericht over een workshop georganiseerd door het Queen Mary College aangaande de vraag of foto's van twee-dimensionele kunstwerken zoals schilderijen wel aan de originaliteitsvereiste voldoen, dan wel of zij een enkel een slaafse kopie zijn van deze kunstwerken en op zich dus van geen auteursrechtelijke bescherming kunnen genieten.

Eurosong

2007-05-15T13:21:00.000+02:00

Net zoals de voorbijgaande jaren duikt ook nu weer de geruchten op dat het winnende nummer van het Eurosongfestival plagiaat zou zijn. Het nummer Molitva van de Servische Marija Serifovic zou volgens kwatongen opvallend veel gelijkenissen vertonen met een Albanees liedje dat in 2006 te horen was, zij het op kleinere schaal dan die van het Eurovisiesongfestival.

Lees hier meer.

Graffiti

2007-05-15T13:01:00.000+02:00

In Telemedicus (Urheber- & Markenrecht) werd een zeer interessante bijdrage geplaatst van de hand van Anja Assion over de auteursrechtelijke bescherming van grafiiti. Indien aan de originaliteitsvoorwaarde is voldaan, dan kunnen graffititekeningen volgens haar als werken van beeldende kunst worden gekwalificeerd. Wel kan de intellectuele eigendom van de 'auteur' in conflict komen met de materiële eigendom van het 'slachtoffer van de graffiti'. In dat geval is er sprake van 'opgedrongen kunst'. De eigenaar van de materiële eigendom mag geen handelingen stellen die een inbreuk uitmaken op de morele rechten van de graffiti-auteur. Desondanks heeft het BGH in het Muurschilderij I-arrest in 1995 geoordeeld dat de kunstvrijheid zijn grenzen vindt in die van de bescherming van de eigendom. Volgens het BGH is een vernietiging geen schending van de morele rechten aangezien het werk niet gewijzigd wordt.

Piraterij

2007-05-15T12:42:00.000+02:00

Minder piraterij in Belgische bedrijven

Piraterij heeft vorig jaar in België minder inkomsten gekost aan de softwarefabrikanten op lokaal niveau dan het jaar voordien. Dat blijkt dinsdag uit een studie van het onderzoeksbureau IDC in opdracht van de Business Software Alliance (BSA), een organisatie die strijdt tegen het gebruik van illegale software.

De piraterijgraad daalde in ons land van 28 naar 27 procent. Het verlies aan inkomsten voor softwarefabrikanten op lokaal niveau werd becijferd op 220 miljoen dollar, een daling met 35 miljoen dollar.

België is volgens het onderzoek bij de beste leerlingen van de klas op wereldwijd niveau. Die aanhoudende daling van softwarepiraterij in ons land is 'mee het resultaat van de volgehouden informatiecampagnes rond legaal softwarebeheer die BSA organiseert', verklaart Jacco Brand, voorzitter van BSA Benelux, de goede positie van België.

Ondanks deze goede evolutie blijft het een feit dat meer dan één op vier softwarepakketten illegaal gebruikt worden. Dit kost de sector en dus de lokale economie inkomsten en jobs. Daarom is een beter juridisch kader in de strijd tegen piraterij uiterst belangrijk, vervolgt Brand.

De aanpak van federaal minister van Economische Zaken Marc Verwilghen kan bij BSA alvast op goedkeuring rekenen. De organisatie beschouwt de Belgische regelgeving als een voorbeeld voor de rest van Europa.

Het federaal parlement keurde vorige maand op voorstel van Verwilghen nog twee wetten goed die de strijd tegen piraterij en namaak een stuk efficiënter maken. Zo staan er bijvoorbeeld hogere boetes op inbreuken en kunnen het parket en de douane zelf pro-actief optreden.

Wereldwijd bleef de piraterij voor het derde jaar op rij stabiel op 35 procent. Het omzetverlies bedroeg 40 miljard dollar. De piraterij is binnen de EU intussen gedaald naar 36 procent. West-Europa tekent nog altijd voor de grootste verliezen in de EMEA-zone (Europa, Midden-Oosten en Afrika). In Centraal- en Oost-Europa daalde de piraterijgraad met een procentpunt tot 68 procent, maar door de versnelde economische groei stegen de verliezen met 862 miljoen dollar tot 4,1 miljard dollar.

IDC schat dat de volgende vier jaar meer dan 350 miljard dollar aan software zal worden uitgegeven. Dat zal dan weer resulteren in illegale computersoftware ter waarde van meer dan 180 miljard dollar, aldus IDC.

Bron : Standaard 15 mei 2007

Open Access en wetenschappelijke kennis

2007-05-14T12:21:00.000+02:00

Volgens het principe van de Open Access beweging moet het gebruik van wetenschappelijke kennis vrij/gratis voor iedereen beschikbaar staan. Het gebruik van deze kennis mag volgens een aanbeveling van het Duitse Aktionbündis niet hoofdzakelijk in de private handen van de informatieproducenten gelegd worden. Open Access staat volgens deze vereniging dan ook niet in conflict zoals enkele vertegenwoordigers van de Duitse Bundesrats het stelden met de bescherming van de intellectuele eigendom (in het bijzonder het auteursrecht). Open Access onteigent in geen geval de auteur, daar hij in overeenstemming met het auteursrecht houder blijft van zijn morele rechten. Enkel de overdracht van rechten voor privaat gebruik moet ingeperkt worden.

De Duitse Bundesrat oordeelde echter op 11 mei 2007 dat open access modellen enkel de bestaande wetenschappelijke publicatiekanalen mogen completeren zolang ze niet in strijd zijn met het auteursrecht. Hiermee nam de Bundesrat standpunt in t.o.v. het door de Europese Commissie gelanceerde mededeling van 14 februari 2007 betreffende de wetenschappelijke informatie in het digitale tijdperk: toegang, verspreiding en bewaring.

Stoel

2007-05-14T12:02:00.000+02:00

De voorzieningenrechter bij de rechtbank te 's-Hertogenbosch kent in een vonnis van 27 april 2007 geen auteursrechtelijke bescherming toe aan een zitstoel.

Het in het geding zijnde voorwerp van Baxter - een (oversized) armstoel - is een model van nijverheid in de zin van artikel 10, lid 1, sub 11 van de Auteurswet. Om voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking te komen, dient sprake te zijn van een creatieve prestatie, die in dat werk tot uiting komt. Het werk dient een eigen, oorspronkelijk karakter te hebben en het persoonlijk stempel van de maker te dragen.Technische objectieve inventiviteit valt in het algemeen niet onder de creativiteit die het auteursrecht beschermt; het moet gaan om het subjectieve persoonlijk karakter dat in het werk tot uitdrukking wordt gebracht.

Van een dergelijk karakter is ten aanzien van de Mickey-arrnstoel naar het voorlopig oordeel van de rechter geen sprake. De rechter stelt daarbij voorop dat de voorwerpen waar het in dit kort geding om gaat, zitmeubelen en dus gebruiksvoorwerpen zijn, waarvan de vorm en afmeting in belangrijke mate door de gebruiksbehoeften van de consument worden bepaald. Het is daarom alleszins denkbaar dat een derde, onafhankelijk van Baxter, bij het maken van een armstoel tot nagenoeg hetzelfde resultaat als de Mickey komt. De vormgeving is immers voornamelijk het resultaat van functioneel objectieve en in de meubelbranche gebruikelijke uitgangspunten. die daarom niet in aanmerking komen voor auteursrechtelijke bescherming.

Echter, ook wanneer de vorm van een werk tot stand is gekomen in een met het oog op het behalen van een technisch of gebruiksvoordeel beperkte keuzevrijheid. kan sprake zijn van een werk dat een eigen oorspronkelijk karakter heeft en het persoonlijke stempel van de maker draagt. Er is echter door Baxier voorshands onvoldoende aannemelijk gemaakt dat sprake is van een zodanige creatieve, bijzondere en afwijkende toepassing van een element of onderdeel van (de vormgeving van) haar armstoel, dat auteursrechtelijke bescherming daarvan is gerechtvaardigd. Gegeven de min of meer vaststaande en gebruikelijke vorm van een armstoel, bezit de Mickey om tot die conclusie te kunnen komen onvoldoende bijzondere kenmerken. Het gebruik van een bepaald type en bepaalde kleur bekleding voor de armstoel - in casu koeienhuid - geniet op zichzelf naar vaste rechtspraak geen auteursrechtelijke bescherming. Verder is de grote. “oversized” afmeting van de Mickey-armstoel niet uniek en daarom in dit kader van onvoldoende gewicht. Van een extreme vorm” - zoals door Baxter bepleit - is geen sprake

GoogleNews

2007-05-11T15:00:00.000+02:00

GoogleNews mag weer naar online krantenartikelen van frans- en duitstalige kranten linken. Zoals het persbericht van 4 mei 2007 meldt, zijn Google en Copiepresse overeengekomen dat GoogleNews weer de titels en tekstextracten van krantenartikelen mag tonen. Het opslaan van deze artikelen in de cache van de zoekmachine is wel niet toegelaten. Copiepresse wijst erop dat kranten bij hun online-aanbod een 'noarchive'-tag plaatsen, die het opslaan verhindert en enkel een hyperlink toelaat. Met deze overeenkomt wordt een langdurige samenwerking beoogd, volgens Copiepresse.

Hiermee wordt wellicht de strijdbijl begraven in een procedure waarbij Google zowel bij verstek op 5 september 2006 als op tegenspraak op 13 februari 2007 veroordeeld werd wegens auteursrechtelijke inbreuken.

In de rechtsleer zijn deze vonnissen reeds becommentarieerd, zie :

1. J. Deene, 'Google moet link naar nieuwsberichten weghalen', Juristenkrant 2006/134, 6-7, zie ook 'Belgische media kan Google News niet smaken'.

2. D. Voorhoof, 'Google News : informatievrijheid vs. auteursrecht?', Mediaforum 2007/3, 81-84.

3. G. Vandendriessche, 'Internet-zoekmotoren en onlinekranten: 'the page cannot be found?', Tijdschrift voor Belgisch Handelsrecht (TBH) 2007/4, 394-410.

4. Paul Van den Bulck, 'Belgian court upholds first ruling against Google' en noot van A. Wiebe onder dit vonnis in Medien und Recht International 2006/4, 192-199.

Handhavingsrichtlijn

2007-05-11T14:40:00.000+02:00

Op 10 mei 2007 verschenen in het Belgisch Staatsblad twee wetten die de omzetting moeten vormen van de Europese Handhavingsrichtlijn. Het betreft de Wet betreffende de burgerrechtelijke aspecten van de bescherming van intellectuele eigendomsrechten van 10 mei 2007 en de Wet betreffende de aspecten van gerechtelijk recht van de bescherming van intellectuele eigendomsrechten van 19 april 2007.

Artikel 14 Handhavingsrichtlijn dat stelt dat 'als algemene regel, de redelijke en evenredige gerechtskosten alsook andere kosten die de in het gelijk gestelde partij heeft gemaakt, door de verliezende partij zal worden gedragen' werd niet omgezet. Onder 'andere kosten' worden advocatenhonoraria verstaan. De wetgever wenste echter de problematiek van de invorderbaarheid van erelonen op horizontaal vlak te regelen. Desondanks gaat dit standpunt m.i. niet op en dient de nationale rechter richtlijnconform - in het licht van het cassatie-arrest van 16 november 2006 - de erlonen van advocaten in zaken van intellectuele eigendom als schadepost in aanmerking te nemen.

Paterniteitsrecht

2007-05-10T17:30:00.000+02:00

Het Franse Hof van Cassatie oordeelde dat wanneer een auteur zijn vermogensrechten overgedragen heeft aan een uitgever, hij niet meer de mogelijkheid heeft om tegen plagiaat op te treden. Een auteur heeft wel nog steeds het recht op om grond van zijn morele rechten, in casu zijn recht op naamsvermelding, op te treden. Het Franse Hof van Cassatie verbrak dan ook gedeeltelijk het arrest van het hof van beroep te Rennes dat de auteur ontzegd had om op grond van zijn recht op naamsvermelding in rechte op te treden aangezien de auteur niet zou aangetoond hebben dat de inbreuk op zijn recht op naamsvermelding verschillend is dan de inbreuk op de vermogensrechten (die hij overgedragen had).

Attendu que M. X..., auteur de l'ouvrage "Chateaux forts-image de pierre des guerres médiévales", coédité par l'association Rempart et la société les éditions Desclée de Brouwer de 1987 à 1999, a assigné M. Y... et la société - Ouest France, en contrefaçon, leur reprochant d'avoir écrit et édité, sous le titre "Architecture du château fort", un ouvrage reproduisant à l'identique des passages entiers de son oeuvre ou s'en inspirant fortement, et d'avoir ainsi porté atteinte tant à ses droits patrimoniaux d'auteur qu'à son droit moral ;Sur le premier moyen, pris en sa première branche :

Attendu que M. X... fait grief à l'arrêt attaqué de l'avoir déclaré irrecevable à agir sur le fondement du droit patrimonial d'auteur alors, selon le moyen, que l'auteur qui a cédé ses droits aux termes d'un contrat d'édition prévoyant une rémunération proportionnelle au prix de vente de son ouvrage au public conserve un droit patrimonial à percevoir une rémunération et justifie à ce titre de sa qualité à agir à l'encontre de celui qui s'est rendu coupable de contrefaçon afin d'obtenir l'indemnisation des conséquences préjudiciable de ces agissements sur les produits lui revenant de l'exploitation de son oeuvre ; que l'arrêt attaqué, qui constate que le contrat d'édition conclu par M. X... stipulait une rémunération de 10 % de recettes brutes d'édition, ne pouvait, sans violer les articles L. 122-1, L.132-1, L.133-1 et L. 133-2 du code de la propriété intellectuelle et de l'article 1382 du code civil ensemble de l'article 31 du nouveau code de procédure civile, affirmer qu'il était irrecevable à agir pour la défense de ses intérêts patrimoniaux ;

Mais attendu qu'ayant constaté que, selon contrat du 1er juillet 1983, M. X... avait cédé à l'association Rempart la totalité de ses droits patrimoniaux d'auteur, sans se réserver la possibilité de poursuivre les tiers contrefacteurs en raison des atteintes qui y seraient éventuellement portées, la cour d'appel l'a déclaré à bon droit irrecevable à agir en contrefaçon sur le fondement de ces droits, peu important que ceux-ci aient été cédés en contrepartie d'une rémunération proportionnelle ; que le moyen n'est pas fondé ;

Sur le premier, pris en sa seconde branche, telle qu'elle figure dans le mémoire en demande et est reproduit en annexe :

Attendu que la garantie due à l'éditeur de l'exercice paisible et exclusif des droits cédés n'offre pas à l'auteur la possibilité d'agir en contrefaçon pour la réparation du préjudice patrimonial qui lui est personnel ; que le moyen tiré de la violation de l'article L. 132-8 du code de la propriété intellectuelle n'est pas fondé ;

Mais sur le second moyen, pris en sa seconde branche :

Vu l'article 121-1 du code de la propriété intellectuelle ;

Attendu que l'auteur jouit du droit au respect de son nom de sa qualité et de son oeuvre ;

Attendu que pour rejeter la demande formée au titre du droit moral, l'arrêt relève que M. X... ne démontrait pas avoir subi une atteinte différente de celle résultant des faits de contrefaçon reprochés à la société Edilarge, telle une utilisation anormale de son nom ;Qu'en statuant ainsi, alors que le fait de reproduire totalement ou partiellement l'oeuvre d'autrui en s'en appropriant la paternité, dénoncé par l'auteur comme constituant une contrefaçon, portait nécessairement atteinte à son droit moral, la cour d'appel a violé le texte susvisé ;

Cass. (1re civ.) 3 april 2007, n° 06-13.342 (Chatelain / SA Edilarge ea.)

Fotograaf

2007-05-10T17:07:00.000+02:00

Het Franse Hof van Cassatie oordeelde dat een fotograaf geen contractuele verplichting heeft om zijn cliënten te informeren omtrent het feit dat een auteurscontract moet gesloten worden indien zij de gemaakte foto's willen exploiteren.

Attendu que le photographe n'est pas tenu d'une obligation d'information et de conseil, à l'égard du client qui se borne à lui passer commande de la réalisation d'un cliché, quant à la nécessité de conclure, un contrat de cession de droits d'auteur en cas d'exploitation ; que la cour d'appel (Paris 25 juin 2004) a retenu à bon droit que la société X..., à qui la société Condor avait confié la réalisation d'une photographie sans préciser quel usage elle entendait en faire, n'avait pas manqué à ses obligations contractuelles en ne précisant pas que les frais techniques facturés n'emportaient pas cession des droits d'exploitation

Cass. (1re civ.) 3 april 2007, n° 04-18.396 (F P+B, Sté Condor Balnéo / Thierry et a.)

Fiscaal statuut auteurs

2007-05-09T15:14:00.000+02:00

Vlaamse auteurs en uitgevers eisen beter fiscaal statuut voor auteurs

De Vlaamse auteurs en uitgevers willen een beter fiscaal statuut voor de inkomsten uit auteursrechten. Dat hebben de Vlaamse Uitgeversvereniging (VUV), de Vereniging van Educatieve en Wetenschappelijke Auteurs (Vewa) en de Vlaamse Auteursvereniging (VAV) woensdag laten weten. Auteurs bevinden zich op dit moment in een onzekere situatie. Afhankelijk van de interpretatie van de lokale belastingcontroleur worden inkomsten uit auteursrechten aangegeven als beroepsinkomsten, diverse inkomsten of roerende inkomsten. Dat levert telkens een verschillend nettoresultaat op.

Aan die rechtsonzekerheid moet een einde komen, vinden zowel auteurs- als uitgeversverenigingen. 'Temeer omdat die onzekerheid weegt op de relatie tussen auteur en uitgever bij de onderhandelingen over een contract, maar ook later wanneer de auteur een groot deel van zijn inkomsten moet afstaan aan de fiscus', luidt het.

Passend fiscaal statuut

Daarom vragen de Vlaamse auteurs en uitgevers dat er een passend fiscaal statuut voor inkomsten uit auteursrechten wordt uitgewerkt. Ze benadrukken dat alle inkomsten uit auteursrechten, naburige rechten en wettelijke licenties onder het statuut moeten vallen. Daarnaast vragen ze ook dat er een afzonderlijke belasting komt als divers inkomen aan een progressief maar verlaagd tarief, gaande van tien procent voor de eerste inkomensschijf tot 10.000 euro tot 35 procent voor de inkomensschijf boven 40.000 euro.

Verder moet er volgens de auteurs- en uitgeversverenigingen werk gemaakt worden van een forfaitaire belastingaftrek van de beroepskosten en van een ruime spreiding van fiscale verliezen in de tijd. Ze willen ook niet weten van een bronheffing, wel van een belasting die door de auteur betaald wordt.

Tot slot vragen de verenigingen ook een sluitende wettelijke regeling voor inkomsten uit auteursrechten die in het buitenland uitgekeerd of verworven worden, en daar al belast worden. Dat om een dubbele belasting te vermijden.

Bron : Standaard 9 mei 2007

Parfum

2007-05-08T17:02:00.000+02:00

In aflevering 2007-4 (p. 223-224) van het Bijblad bij de industriële eigendom becommentarieert R. Prins het arrest van het Franse hof van cassatie van 13 juni 2006 onder de titel 'In dezelfde geest (de Franse cour de cassation roept halt toe aan de auteursrechtelijke bescherming van parfum').

In aflevering 2007-1 (p. 18-23) van het Revue critique de jurisprudence belge (RCJB) becommentarieert L. Van Bunnen dan weer het arrest van de Nederlandse Hoge Raad van 16 juni 2006 onder de titel 'Le droit d'auteur peut-il protéger des parfums?

Plagiaat op de Universiteit

2007-05-08T13:44:00.000+02:00

De universiteiten van Gent en Leuven willen vanaf volgend academiejaar in alle faculteiten met een ingenieus softwaresysteem de eindverhandelingen van hun studenten op plagiaat screenen. Van onze redacteurYves Delepeleire De Universiteit Gent test momenteel op de faculteit Letteren en Wijsbegeerte een softwaresysteem van het Nederlandse bedrijf Ephorus dat de eindwerken van de studenten kan screenen op fraude en plagiaat. Op de KU Leuven loopt al anderhalf jaar een proefproject met de detectiesoftware van het Amerikaanse turnitin in enkele Engelstalige master na master-opleidingen. Als beide projecten positief worden geëvalueerd, willen Gent en Leuven het systeem vanaf volgend academiejaar op alle faculteiten invoeren.

Daarvoor zullen alle studenten hun thesis voortaan digitaal moeten afleveren. De docenten laden die in de software in, die het werk van de student automatisch met alle openbare documenten op het internet screent aan de hand van woordcombinaties of zelfs volledige teksten, alsook met de eigen databank van thesissen.

Het softwaresysteem is nodig omdat studenten via het net vandaag veel meer mogelijkheden hebben om te frauderen. Toch willen beide universiteiten het plagiaatprobleem niet overschatten. Jaarlijks worden wel enkele tientallen studenten betrapt. 'Maar het gaat zeker niet om tien procent van het totale aantal studenten, zoals je vaak leest', zegt Freddy Mortier, decaan van de faculteit Letteren en Wijsbegeerte in Gent.

Zowel Gent als Leuven benadrukt dat het niet de bedoeling is om repressief te werken en zoveel mogelijk frauderende studenten te klissen. Leuven zal overigens alleen steekproefgewijs werken.

'Het moet in de eerste plaats ontradend werken', zegt Toon Boon, juridisch adviseur van de KU Leuven. 'Wij hopen dat het de studenten aanzet tot voorzichtigheid en het aantal fraudegevallen daardoor automatisch daalt. Is dat niet het geval, dan geeft de software ons een hard bewijs. Professoren hebben nu vaak het gevoel dat de student fraudeert, maar kunnen dat niet hard maken.'

De Universiteit Gent voert het screeningsysteem in nadat visitatiecommissies er herhaaldelijk op hadden gewezen dat de universiteit geen beleid had met betrekking tot plagiaat. Volgens Leuven beantwoordt het systeem ook aan de nieuwe onderwijsvorm waarbij de student niet meer alleen lessen ex cathedra volgt en een examen aflegt, maar permanent wordt geëvalueerd op basis van taken en verhandelingen. 'Wij willen niet evalueren op na-aapwerk, maar op creativiteit en originaliteit.'

Beide softwaresystemen zijn niet feilloos. Met alle teksten die auteursrechtelijk beschermd zijn en niet op het net staan, kan niet vergeleken worden. Ook vertalingen zijn onmogelijk op te sporen. Bovendien wijst de software alleen potentiële fraudeurs aan. 'Het blijft aan de docent om na te gaan of de tekstdelen, die het softwaresysteem herkent, effectief fraude zijn. Als de tekst correct naar de bron verwijst, is er uiteraard geen probleem', aldus Mortier.

Alle studenten moeten schriftelijke toestemming geven om hun thesis door het softwaresysteem te laten controleren en in de centrale databank te laten opslaan. 'Het is niet zo slim als de studenten dat weigeren', waarschuwt Freddy Mortier. 'Dan zullen de professoren hun werk zeker dubbel controleren.'

De Universiteit Antwerpen gebruikt al enkele jaren het softwareprogramma turnitin op de faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen, maar heeft geen plannen om het te veralgemenen. Ombudsman Patrick Cras pleit meer voor een preventieve aanpak en opvoeding van de student. De Vrije Universiteit Brussel en Universiteit Hasselt hebben nog geen plannen om de detectiesoftware aan te schaffen.

Bron : Standaard 8 mei 2007

Premier League

2007-05-07T17:04:00.000+02:00

De Britse voetbalclubs nemen het niet langer dat er samenvattingen van matchen op de populaire videowebsite Youtube te zien zijn.

De penaltygoal die Cristiano Ronaldo van Manchester United zaterdag in de derby tegen City scoorde, was enkele uren later al op Youtube te bekijken. Het weekend daarvoor stonden bijna alle goals uit de Engelse eerste klasse online.

De fragmenten zijn het werk van ijverige fans die alles digitaal opnemen en de clips daarna op Youtube plaatsen. De videowebsite is op die manier een ideaal alternatief geworden voor voetbalfans die geen abonnement willen nemen op een betaalzender of die de samenvattingen in Match of the day op de BBC hebben gemist.

De Premier League is daarom een juridische procedure begonnen voor een gerechtshof in New York.

De vereniging neemt het niet langer dat Youtube profiteert van de populariteit van het Engelse voetbal zonder daarvoor een cent te betalen.

Bovendien ondermijnt de website de belangen van de rechtenhouders. Verschillende omroepen betaalden in totaal 2,7 miljard pond (bijna 4 miljard euro) om het Engelse voetbal de volgende drie seizoenen op televisie, radio en internet te mogen verslaan. Als mensen alsmaar vaker naar een gratis site als Youtube surfen om de goals te zien, zal de rechtenverkoop volgende keer veel minder opbrengen.

Vrijheid van communicatie

Volgens de Premier League gebruikt Youtube met opzet de auteursrechtelijk beschermde beelden om extra surfers te lokken. 'De beklaagden die Youtube bezitten en beheren, hebben voor hun eigen profijt dit kostbare eigendom geëxploiteerd en een onwettige bestemming gegeven, zonder de eigenaars te betalen of toestemming te vragen.'

De Premier League kreeg de steun van de muziekuitgever Bourne, die samen met de clubs een klacht indiende.

Hoeveel geld de Premier League en Bourne van Youtube eisen, is niet bekend. Eerder dit jaar daagde ook Viacom, de eigenaar van MTV, Youtube al voor de rechter. De mediagigant eist een miljard dollar (737 miljoen euro) omdat er 160.000 tv-fragmenten en muziekclips illegaal op de videowebsite zouden staan.

Youtube ontkent alvast de beschuldigingen. De videowebsite, die eigendom is van Google, zegt dat de juridische procedure het internet bedreigt en een aanval is op de vrijheid van communicatie op het web.

Vrijdag maakte de videowebsite nog bekend dat hij van plan is de makers van enkele heel populaire amateurfilmpjes te laten delen in de inkomsten. Zij zullen een nog onbekend percentage krijgen op de verkoop van reclamebanners die rond hun filmpjes worden geplaatst.

Bron : Standaard 7 mei 2007

Billijke vergoeding

2007-05-04T15:03:00.000+02:00

Op 26 april 2007 zijn in het Belgisch Staatsblad twee koninklijke besluiten verschenen aangaande de billijke vergoeding, die nieuwe sancties invoeren voor uitbatings- en verkoopspunten die niet meewerken aan de inning van de billijke vergoeding

Wie in zijn uitbatingspunt voor promotie, verkoop of verhuur van goederen of diensten, of in zijn verkooppunt of handelsgalerij, muziek afspeelt, moet hiervoor jaarlijks een billijke vergoeding betalen. Op vraag van de beheersvennootschappen moeten de uitbaters een aantal gegevens meedelen aan de hand waarvan het juiste bedrag van de billijke vergoeding kan berekend worden. Ze melden onder meer of ze al dan niet muziek uitzenden en hoeveel uitbatingsoppervlakte ze hebben. De uitbater die, na een herinnering, de nodige gegevens niet binnen dertig dagen doorstuurt, wordt hiervoor bestraft. De auteursrechtencommissie heeft in haar beslissing van 19 december 2006 de toepasselijke sanctie gewijzigd.

Voortaan moet de uitbater die niet meewerkt, de verschuldigde billijke vergoeding betalen, met daarbovenop nog eens 15% van de vergoeding. De verhoging moet minstens 150 euro bedragen. Voor de berekening van de billijke vergoeding baseert de beheersvennootschap zich op de gekende oppervlakte. Kent ze die niet, dan baseert ze zich op de vermoedelijke oppervlakte.

Tot nu werd de uitbater automatisch gelijkgesteld met een uitbater die een uitbatingsoppervlakte heeft van meer dan 10.000 m2. Hij moest daardoor een forfaitair bedrag van 517,34 euro (bedrag 2007) betalen.

Deze twee koninklijke besluiten kunnen hier en hier geraadspleegd worden en treden in werking op 1 mei 2007.

Semu

2007-05-04T12:51:00.000+02:00

De Standaard bericht dat namaakpartituren in de muziekacademie te Turnhout in beslag werden.

In de Stedelijke Muziekacademie van Turnhout heeft Semu, de beheersvennootschap van de muziekuitgevers, donderdag grote hoeveelheden nagemaakte muziekpartituren gevonden in de klaslokalen. De partituren werden gebruikt tijdens de lessen, maar er lagen er ook heel wat opgeslagen in kasten en archieven. Een deel van de illegale fotokopieën werd meegenomen voor identificatie en registratie.

Omdat de directeur van de muziekacademie bij een vorige controle de toegang tot de lokalen weigerde, wendde Semu zich tot de rechter om toegang te verkrijgen. Die verbood de directeur en de personeelsleden van de academie om de toegang tot de lokalen te weigeren. Documenten die eventueel achter slot lagen opgeslagen, moesten ze ter beschikking stellen van deurwaarders en agenten van Semu, op straffe van een dwangsom.

Als er systematisch sprake is van namaak in een schoolomgeving, een educatieve gesubsidieerde instelling waar hoofdzakelijk aan kinderen lesgegeven wordt, leidt dat tot normvervaging bij de leerlingen, vindt Semu.

Het Onderwijssecretariaat van de Vlaamse Steden en Gemeenten (OVSG) sloot in 2004 een overeenkomst met Semu, over het gebruik van fotokopieën van muziekpartituren. De stad Turnhout was een van de weinige steden die geen licentieovereenkomst afsloot. Op die manier opteerde ze ervoor alleen met originele partituren te werken.

Rugby

2007-05-02T20:13:00.000+02:00

Het Federal Court van Australië oordeelde in in Telstra Corporation Pty Limited v Premier Media Group Pty Limited (2007 FCA 568) dat FoxSport News op haar website de hoogtepunten (en dit tot 2 minuten toe) mag tonen van wedstrijden uit de National Rugby League (NRL). De stakingsvordering van Telstra (die een exclusieve licentie van NRL verkregen had om de NRL wedstrijden om het internet te tonen) werd afgewezen aangezien een dergelijk gebruik van de videobeelden onder de fair dealing valt.

Volgens het Federal Court:

30 A number of things can be said about the impugned footage. First, it was not contested that these events were newsworthy. To a not insignificant section of the population, they are of some importance as news. Modern news journalism relies upon adequate visual images. Common sense allows me to draw the conclusion that this is not only a commercial attribute of news journalism, but is something the viewing public have come to expect. That public interest is protected by s 103B of the Act. Secondly, it was not in contest that a substantial part of the relevant copyright communications, that is the audio visual item, has been taken. As I have already said, the issue is the fair dealing with the audio visual item for the purpose of or associated with the reporting of news by means of the communication.

44 I think that it is arguable, though I am not making a finding on it, that the outer limits as to what is fair dealing, by reference to other media, has been engaged in, and I would be prepared to accept that there may be a serious case for trial as to whether or not, in any particular piece of footage, that that line may have been overstepped. In other words, I think the broadcasts can be seen to be similar in length to those that have been shown on free-to-air and pay television; but it is arguable that, on a careful analysis and considering all relevant matters, someone could conceivably come to the view that the broadcast was somewhat longer than needed for fair dealing for the reporting of news.

Volgens artikel 22 §1, 1° Belgische Auteurswet kan een auteur zich niet verzetten tegen het gebruik, met het oog op informatie, van korte fragmenten uit audiovisuele werken in een verslag dat over actuele gebeurtenissen wordt uitgebracht. De uitspraak van het Federal court van Australië zou een richtlijn kunnen zijn voor de Belgische rechtspraak wat de invulling van het woord 'kort' betreft.

301

2007-05-01T00:56:00.000+02:00

De International Intellectual Property Alliance (IIPA) heeft aan de handelsvertegenwoordigster van de Verenigde Staten, Susan Schwab, haar aanbevelingen overgemaakt voor het Special 301 report van dit jaar.

Het rapport wijst de staten aan waar op heden nog in geen afdoende bescherming van het auteursrecht wordt voorzien. In de aanbevelingen wordt vooral de situatie in Rusland en China ter discussie gebracht. Onder de uiteindelijk 16 staten van de 'Priority Watch List' zijn echter ook landen zoals Canada. De Canadese rechtsprofessor Michael Geist bekritiseert de samenstelling van de IIPA.

Bron : IIPA (25 April 2007)

Lay-out

2007-04-30T17:05:00.000+02:00

De voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg Gent (België) oordeelde op 11 september 2006 in een stakingsprocedure dat de layout van een website van geen auteursrechtelijke bescherming kon genieten.

Volgens de Voorzitter :

Wordt bij een ontwerp van een website in de rechtsleer aangenomen, dat in de meeste gevallen het werk berust op een systematische recuperatie van het werk van anderen. Ontwerpers van een website laten zich inspireren op wat zij kunnen zien tijdens bezoeken aan voorafbestaande sites. Er is geen sprake van het heruitvinden van de ganse HTML (hypertext Markup Language) taal, de meerderheid van de websites zijn afgeleid uit reeds bestaande websites. Het gaat om een veralgemeende en algemeen toegelaten kopie (NOEL, C. en VERNIMME, I., 'Le statut et la protection de la page Web en droit belge', IRDI 2000, 176).

Vele websites worden afgeschreven vanuit dezelfde programmeertaal (HTML) zodat de mogelijkheden om een originele website te creëeren erg beperkt zijn. Dit gegeven is relevant bij de beoordeling van de originaliteit van de website.

Uit de afprint van een hondertal voorbeelden van gecreëerde websites, voorgelegd door de verweerster, blijkt dat er verschillende websites zijn die tal van gelijkenissen vertonen met deze van de tweede eiseres (stuk 5 bundel verweerster).

In tegenstelling tot wat de eiseressen voorhouden, kan niet worden aangenomen dat de vormgeving - structuur en layout - van de website van de tweede eiseres origineel is en de persoonlijke stempel van de eerste eiseres draagt.

Deze beslissing is voor betwisting vatbaar. Het is een goede zaak dat de originaliteitsdrempel bij de beoordeling van auteursrechtelijke bescherming van websites niet al te laag wordt gelegd, doch de motivering met verwijzing naar de HTML-code gaat m.i. niet op. HTML is enkel de communicatietaal/code waarmee een ontwerper van een website aan een creatie vorm wil geven. Niemand zal betwisten dat schrijvers die ons Arabisch geschrift gebruiken of muzikanten die het notengeschrift gebruiken beknot zijn in hun keuzevrijheid en geen auteursrechtelijk werk kunnen maken.

Voor de niet-originele website klik hier.

Piraterij

2007-04-29T20:40:00.000+02:00

Het Europees Parlement ondersteunt het voorstel van de Europese Commissie om schendingen van intellectuele-eigendomsrechten voortaan strafrechtelijk te bestraffen, maar wil wel het toepassingsgebied van de richtlijn verder afbakenen.

De voorgestelde richtlijn is de eerste richtlijn ooit waarin strafrechtelijke maatregelen worden voorgesteld. Hoewel de Europese Gemeenschap in het algemeen geen bevoegdheid heeft op strafrechtelijk gebied, maakt een belangrijk arrest van het Hof van Justitie uit 2005 het mogelijk om strafrechtelijke maatregelen voor te stellen als deze noodzakelijk zijn voor een effectieve toepassing van Gemeenschapswetgeving. Niet iedereen onderschrijft deze interpretatie, maar een amendement om het hele voorstel af te wijzen omdat strafrecht geen competentie van de Gemeenschap zou kunnen zijn, is met een grote meerderheid afgewezen.

In onderhavige richtlijn stelt de Commissie voor om alle lidstaten te verplichten om schending van intellectuele-eigendomsrechten als strafbaar feit te beschouwen. In het voorstel worden verschillende straffen genoemd, uiteenlopend van boetes tot gevangenisstraffen. Het EP ondersteunt de algemene doelstelling van het Commissievoorstel, maar beperkt het toepassingsgebied ervan op twee terreinen. Allereerst sluit het Parlement het octrooirecht van deze richtlijn uit, omdat het toepassen van de richtlijn op dit gebied niet in lijn zou zijn met het beleid van de afgelopen jaren en omdat veel landen, waaronder Nederland, zelf al sancties van strafrechtelijke aard kennen voor inbreuk op octrooirechten. Daarnaast bepaalt het EP dat de richtlijn alleen van toepassing is op opzettelijke schendingen met commercieel oogmerk van het intellectuele eigendomsrecht en dat het maken van kopieën voor nieuwsverschaffing, onderwijs of wetenschap geen strafbaar feit kan zijn. Als gevolg van deze beperking valt piraterij door particulieren voor persoonlijke, non-profit doelen, niet onder deze richtlijn.

Het Commissievoorstel waarborgt dat nationale instanties altijd voldoende zware straffen kunnen opleggen, door minimumniveaus voor maximale straffen vast te stellen. In geval van ernstige inbreuken gepleegd door een criminele organisatie, moet de maximumstraf minstens een boete van €300.000 inhouden en/of een gevangenisstraf van vier jaar. Hetzelfde geldt voor gevallen waarbij de gezondheid of veiligheid van het publiek in gevaar wordt gebracht (bijvoorbeeld door het namaken van medicijnen). Voor minder serieuze gevallen geldt dat de maximumstraf in elk geval een boete van €100.000 omvat en eventueel de inbeslagname en vernietiging van namaakgoederen. In alle gevallen gaat het om minimumniveaus voor de maximale straf; lidstaten mogen dus hogere straffen opleggen. Ook de medeplichtigheid aan en het aanzetten tot de feitelijke inbreuk wordt als strafbaar feit gekwalificeerd. Dit zou mogelijke gevolgen kunnen hebben voor internetproviders, wanneer hun gebruikers dergelijke strafbare feiten plegen.

Het Parlement bepaalt dat lidstaten ervoor moeten zorgen dat misbruik van dreiging met dergelijke strafrechtelijke sancties door houders van eigendomsrechten verboden en bestraft kan worden. Daarnaast mogen houders van eigendomsrechten wel meewerken met gemeenschappelijke onderzoeksteams, maar moeten de lidstaten ervoor zorgen dat deze medewerking niet ten koste gaat van de rechten van de verweerder door een onzorgvuldige of partijdige bewijsvoering.

Procedure: Medebeslissing, eerste lezing / Debat: 23 april 2007 / Stemming: 25 april 2007 / Verslag aangenomen (374-278-17)

Bron : Europees Parlement

JIPLP mei 2007

2007-04-28T02:14:00.000+02:00

In de mei editie van het Oxford Journal of intellectual property & practice zijn de volgende bijdrage over het auteursrecht terug te vinden :

1. Lianne Bulger bespreekt het arrest van het Hof van Justitie van 7 december 2006 (Rafael Hoteles Sa) aangaande de vraag of het uitzenden van werken via de televisies in de kamers van een hotel een publieke mededeling uitmaakt.

2. Asim Singh bespreekt het arrest van het Franse hof van cassatie van 21 november 2006 (Chaussade/Eos) dat de formalistische regels in het auteurscontractenrecht beperkt tot bepaalde contracten.

3. Margaret A. Esquenet bespreekt de beschikking van het district court van Delaware van 9 januari 2007 dat het deeplinken naar een webcast als een auteursrechtelijke inbreuk aanziet

4. Charles Lewis bespreekt de implementatie van de Europese Volgrechtrichtlijn 2001/48/EG in het Verenigd Koninkrijk

Upload

2007-04-27T22:05:00.000+02:00

Het District Court van het Southern District New York (Verenigde Staten) oordeelde op 25 april 2007 dat de online distributie van muziekbestanden geen uitvoering of publieke mededeling van een muziekwerk uitmaakt : het werk wordt immers niet afgespeeld of uitgevoerd. Het downloaden van het muziekbestand is daarentegen wel een reproductie van het muziekwerk

However, the mere fact that a customer's online purchase is conveyed to him in a piecemeal manner, each segement of which is capable of playback as soon as the transmission is completed, does not change the fact that the transaction is a data transmission rather dan a musical broadcast. Sure ASCAP would not contend that if a retail purchaser of musical records begins audible playing each tape or disc as soon as he recieves it the vendor is engaging in a public performance. Neither does a performance occur in the situation at issue herein, for it is not the availabilty of a prompt replay but the simultaneously perceptible nature of a transmission that renders it a performance under the act.

Zie ook : The Patry copyright blog

Bouwdroger

2007-04-27T13:18:00.000+02:00

De Voorzieningenrechter van de rechtbank te Arnhem (Nederland) oordeelt in een vonnis in kort geding van 7 april 2007 dat de bouwdroger van Calorex (zie foto) een onvoldoende eigen karakter bezit om als auteursrechtelijk werk te worden gekwalificeerd.

Op grond van artikel 1 Auteurswet (hierna: Aw) is het auteursrecht het uitsluitend recht van de maker van een werk van letterkunde, wetenschap of kunst, of van diens rechtsverkrijgenden, om dit openbaar te maken en te verveelvoudigen. In het onderhavige geval dient daariom eerst te worden nagegaan of er auteursrecht rust op de bouwdroger van Calorex. Om voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking te komen moet de bouwdroger een eigen oorspronkelijk karakter hebben die het persoonlijk stempel van de maker draagt.

Calorex stelt dat haar bouwdroger is voorzien van een beugel waardoor deze droger, in tegenstelling tot de bestaande drogers, diagonaal wordt neergezet. Bovendien heeft de kast van haar droger een karakteristieke ronding en is tevens een beugel aan de voorzijde geplaatst. Jako en Airned betwisten dat er sprake is van een eigen oorspronkelijk karakter die het persoonlijk stempel van de maker draagt. De gekantelde toestand van de bouwdroger betreft een functioneel, technisch aspect en wordt daarom niet auteursrechtelijk beschermd. De beugelstandaard aan de achterzijde, de glooiing van de beschermkap en de beugel aan de voorzijde worden evenmin auteursrechtelijk beschermd. Zij dienen ook een functioneel doel.

Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter heeft de bouwdroger van Valorex een onvoldoende eigen oorspronkelijk karakter om als een werk in de zin van artikel 10 Aw te kunnen worden aangemerkt waarop auteursrecht rust. Het belangrijkste onderdeel van de bouwdroger van Calorex - zoals zij zelf ook heeft betoogd - betreft de gekantelde toestand, welke toestand mogelijk wordt gemaakt door aan de achterzijde van de bouwdroger een beugelstandaard aan te brengen. Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter is deze beugelstandaard onmiskenbaar een constructie die is gericht op het bereiken van een functioneel resultaat. De vormgeving wordt in dit opzicht dus bepaald door technische eisen. De keuze voor een beugelstandaard, die maakt dat de bouwdroger in een diagonale stand wordt geplaatst, is derhalve niet een uiting van datgene dat de maker, Calorex in dit geval, tot zijn arbeid heeft bewogen. Een dergelijke constructie wordt niet door het auteursrecht beschermd.

Martkkramer

2007-04-27T12:54:00.000+02:00

De rechtbank te Amsterdam (Nederland) veroordeelt in een vonnis van 25 april 2007 een markthandelaar die reeds drie keer betrapt is op het verkopen van illegale cd's en dvd's tot een schadevergoeding aan BREIN t.b.v. 8.000 euro en verbiedt de handelaar onder verbeurte van een dwangsom van 100 eur per inbreukmakende kopie om in de toekomst nog illegale muziek of films te verhandelen.

Geschrift

2007-04-27T12:43:00.000+02:00

De Voorzieningenrechter van de rechtbank te Den Haag (Nederland) oordeelt in een vonnis in kort geding van 27 april 2007 dat licentiecontracten in tegenstelling tot cessiecontracten ook mondeling of stilzwijgend tot stand kunnen komen.

Weliswaar dient de overdracht van auteursrecht bij akte (schriftelijk) te geschieden, maar dat vormvereiste geldt niet voor licentieovereenkomsten met betrekking tot auteursrecht. Een overeenkomst zoals door ID/farma gesteld kan dus mondeling en ook stilzwijgend (dat wil zeggen af te leiden uit gedragingen van partijen) tot stand komen.

Geen discriminatie

2007-04-26T23:03:00.000+02:00

Het Grondwettelijk Hof (België) oordeelt in een arrest van 18 april 2007 dat het grondwettelijke anti-dicriminatiebeginsel niet geschonden wordt, wanneer verkopers van muziek zich niet kunnen beroepen op een uitzondering op het publiek mededelingsrecht en andere specifieke gebruikers wel.

Er kan worden aangenomen dat de wetgever de auteurs wil beschermen door de mededeling van hun werken aan hun toestemming te onderwerpen. Er kan eveneens worden aangenomen dat hij die bescherming beperkt teneinde de vrijheid van informatie of de vrijheid van kritiek te beschermen (uitzonderingen betreffende de citaten en parodieën, artikel 22, § 1, 1°, 2°, 6°, 10° en 12°), of teneinde de kwaliteit van het onderzoek en het onderwijs te waarborgen (artikel 22, § 1, 4°bis, 4°ter, 4°quater, 7° en 9°), of teneinde het privégebruik van een werk mogelijk te maken (artikel 22, § 1, 3°, 4° en 5°), of teneinde het vermogen te beschermen (artikel 22, § 1, 8°), of nog, wanneer het maatschappelijk nut dat verantwoordt (artikel 22, § 1, 11° en 13°).

Dergelijke doeleinden verschillen wezenlijk van het doel dat erin zou bestaan een handelaar in staat te stellen zich te beroepen op artikel 22 voor muziekwerken die hij zijn klanten zou laten beluisteren teneinde die aan hen te verkopen. In dat opzicht kan het argument dat de twee vennootschappen die partij zijn bij het voor de verwijzende rechter hangende geschil afleiden uit artikel 22, § 1, 12°, niet worden aangenomen. Die bepaling, die betrekking heeft op de verkoopzalen en de musea (Parl. St., Kamer, 2003-2004, DOC 51-1137/001, p. 14), beoogt alleen de aankondigingen voor tentoonstellingen of verkopen en alleen de promotie ervan « met uitsluiting van enig ander commercieel gebruik ».

Aangezien de auteur beschikt over een vermogensrecht op zijn creatie en ermee instemt dat die wordt verhandeld, is het van weinig belang dat de rechten waarover hij beschikt afhankelijk zouden zijn van het optreden van de ene, eerder dan van de andere partij bij die commerciële activiteit. Zelfs in de veronderstelling dat de doelstelling waarnaar hiervoor is verwezen, een gunst ten aanzien van de verkopers van muziekwerken zou kunnen verantwoorden, dan nog zou die uitzondering alleen kunnen worden toegepast door middel van bepalingen die, om elk misbruik te voorkomen, controlemaatregelen, onder welke vorm ook, zouden moeten bevatten om te vermijden dat het door de klant beluisterde werk achtergrondmuziek wordt die een mededeling aan het publiek vormt. De wetgever heeft aldus niet op onevenredige wijze afbreuk gedaan aan de rechten van de betrokkenen, aangezien het gebruik van een hoofdtelefoon het bovendien mogelijk maakt te vermijden dat het beluisteren van het werk, ongeacht of dat gebeurt om het werk aan de klant te verkopen of om technische redenen, of nog, om het personeel in staat te stellen kennis te nemen van het te verkopen werk, een mededeling aan het publiek wordt, in welk geval de auteur ervan zou moeten worden beschermd.

Dit is ongetwijfeld een correct arrest van het Grondwettelijk Hof, zij het dat bovenstaande paragraaf een gevaarlijk argument ontwikkelt in het voordeel van de prive-mededeling. Volgens het Grondwettelijk Hof is er immers geen sprake van een publieke mededeling indien een muziekverkoper zijn klanten enkel toelaat om muziek via koptelefoons te beluisteren. Deze beperking valt echter zeker niet onder de Belgische 'uitzondering' van de prive-mededeling in familiekring (art. 22 §1, 3° AW) en is niet te rijmen met het arrest van het Hof van Justitie van 7 december 2006 dat het begrip publiek definieert als een vrij groot aantal (hotel)klanten van een zaak die elkaar gewoonlijk snel opvolgen. Dit is zeker ook bij muziekwinkels het geval.

Waterkaarten

2007-04-26T21:48:00.000+02:00

De rechtbank te Haarlem (Nederland) kent bij vonnis in kort geding van 20 april 2007 auteursrechtelijke bescherming toe aan aardrijkskundige kaarten.

De Voorzieningenrechter stelt voorop dat auteursrechtelijke bescherming van een aardrijkskundige kaart zich niet uitstrekt tot de feitelijke topografische gegevens die de kaart beoogt weer te geven. Mede gelet op het doel van de kaart heeft de maker daarvan een zekere vrijheid in de wijze waarop hij een selectie maakt van hetgeen op de kaart wordtweergegeven. Voor zover een kaart het resultaat is van de selectie en keuzes die een persoonlijke visie van de maker weergeven is sprake van een werk met een eigen, oorspronkelijk karakter dat het stempel van de maker draagt en is het als zodanig auteursrechtelijk beschermd. De bescherming van de kaart is derhalve beperkt tot de eigen – niet voor de hand liggende – vormgeving van de betrokken kaart. Relevant in het kader van het onderhavige geschil is de omstandigheid dat ten aanzien van kaarten waarop bepaalde watergebieden zijn weergegeven, wat begrenzing van het betreffende gebied betreft, minder restricties in acht hoeven te worden genomen aangezien afgrenzingen midden op zee op elk willekeurig punt gelegd kunnen worden